De amandelspijs blogpost (met recept)

Banketstaven en gevulde speculaas zijn wel twee van mijn favoriete treats in de Decembermaand. Dat komt natuurlijk vooral door het amandelspijs wat er in zit. Amandelspijs zat voor mij altijd in de categorie “te ingewikkeld” en als ik het gebruikte kocht ik dan ook vaak de voorverpakte versie uit de winkel. Is het nu echt zo lastig om amandelspijs zelf te maken? Is het de tijd en kosten waard? Wat is het verschil tussen zelfgemaakt en gekochte amandelspijs? In deze blogpost geef ik je het antwoord op al deze vragen, plus… het recept om zelf amandelspijs te maken!

In de winkel: Amandelspijs en banketbakkersspijs

Amandelspijs wordt gemaakt van amandelen en suiker. In de winkel heb je een heleboel producten die geen echte amandelspijs bevatten, maar ‘banketbakkersspijs’. Dat komt omdat amandelen, net zoals veel andere noten, best een prijskaartje hebben. Het is daarom voor fabrieken vaak een keuze om geen echte amandelspijs te gebruiken om de kostprijs van hun product laag te houden. Bij banketbakkersspijs worden vaak witte bonen of andere peulvruchten gebruikt met amandel ‘aroma’. Dit is een goedkope vervanging voor echte spijs en is echt te merken in de smaak.

Om te weten of je met echte amandelspijs of met “neppe” amandelspijs te maken hebt kun je de ingrediënten bekijken op de achterkant van de verpakking. Als hier amandelaroma of amandelessence in wordt gebruikt in combinatie met abrikozenpitten of gewoon ‘peulvruchten’ is dit de goedkope variant.

Je kunt met jodium een testje doen om te kijken of de spijs die je hebt echt is of niet, doordat de zetmeel (die bij ‘nepspijs’ wordt toegevoegd) dan een blauw-paarse kleur krijgt. Echte amandelspijs wordt altijd in een verhouding van 50/50 met suiker gemaakt en hier komt geen zetmeel aan te pas. Je kunt na deze test het verkleurde spijs overigens niet meer eten.

Zelfgemaakt versus zelf gekocht

amandelspijs

Gelukkig verkopen onze vrienden van Dr. Oetker voorverpakte amandelspijs. Voor ongeveer €2,40 heb je een pakje van 300 gram. Deze spijs bevat 45% echte amandelen. Wel is er ook aroma aan toegevoegd, maar wat voor aroma wordt niet helemaal duidelijk. Ik heb de smaaktest gedaan met mijn eigen gemaakte amandelspijs en de amandelspijs van de supermarkt, om te zien of het het geld en de moeite waard was. Het antwoord is wat mij betreft kortweg “ja”. De amandelspijs uit de winkel heeft een beduidend ‘bedompte’ smaak en ik vind dat je met zelfgemaakte amandelspijs toch meer de volheid van de amandelen proeft. Daarbij is zelfgemaakte spijs veel minder plakkerig en ik vind de structuur van het zelfgemaakte spijs ook wat lekkerder, doordat je hier echt de suikerkorreltjes in hebt zitten. In mijn recept zit ook wat citroen, wat de smaak een beetje ophaalt en meteen was frissigs toevoegt aan het spijs. Zeker een aanbeveling!

Zelf maken lastig?

Amandelspijs zelf maken is absoluut niet lastig. Het is wel even een klus en kost best wel wat tijd. Dit komt vooral doordat het spijs tijd nodig heeft om te ‘rijpen’. De smaken moeten goed in elkaar trekken voor het beste resultaat. Dit werkt na een nachtje in de koelkast al, maar wordt wat mij betreft na een week pas echt top. En zeg nou zelf; als je er dan werk in stopt, wil je toch ook het beste resultaat… toch? Je kunt je spijs prima een week of twee laten liggen. Wordt ‘ie alleen maar lekkerder van. Als je echt niet kunt wachten kun je het na een nachtje zeker al gebruiken, maar mocht je echt direct amandelspijs-cravings krijgen kun je toch beter even langs de supermarkt. Zelf gemaakte amandelspijs kun je overigens ook prima invriezen.

Je hebt maar vier ingrediënten nodig voor amandelspijs. Drie als je niet van een frissig citroentintje houdt. Je kunt het maken met amandelmeel of met echte amandelen. In dat laatste geval heb je een food processor of hakker nodig. Amandelspijs maken is vooral een prijzig proces, omdat amandelen nu eenmaal duur zijn. Maar je krijgt er ook wat voor terug, want het is echt super lekker!

Let er trouwens op dat er rauw ei in verwerkt zit, dus dat het eten hiervan voor kleine kinderen, ouderen of zwangeren niet aanbevolen is. Als je het verwerkt in een baksel dat de oven in gaat kan de ei garen, dus is de kans op salmonella een heel stuk kleiner. Als je het heel lang wilt bewaren (denk: twee weken tot een maand) kun je ook het ei pas nbij de verwerking toevoegen!

Amandelspijs: Het recept

amandelspijs recept

Je hebt nodig (voor 400gr spijs):

  • 200gr blanke amandelen (of amandelmeel)
  • 200gr kristalsuiker
  • een citroen
  • een ei

Wat je gaat doen:

  1. Als je amandelen hebt, ga je deze fijn malen in de food processor. Doe dit op de pulse stand en let er op dat je niet te ver door gaat. De amandelen moeten goed fijngemalen worden, maar verwacht geen poeder (je wilt een soort van dezelfde structuur als suikerkorrels). Als je te lang doorgaat wordt het namelijk smeuïg en krijg je amandelboter. Als je amandelmeel gebruikt kun je door naar stap 2.
  2. Meng je amandelmeel en suiker goed door elkaar.
  3. Kluts het ei en voeg eerst de helft toe aan je spijs.
  4. Kneed goed door elkaar. Voeg nog wat ei toe als het te droog blijft. Het moet een kneedbare samenhangende bal worden, maar zeker niet te nat. Het ligt er een beetje aan hoe groot je ei is, maar één middelmaatje zou het prima moeten doen.
  5. Pers de citroen uit en voeg het sap toe. Kneed nog wat verder door en vorm tot één of twee blokjes.
  6. Verpak de spijs in plasticfolie en beoefen je geduld! Je kunt na 1 dag (maar het liefst een week) je amandelspijs verwerken in allerlei baksels. Of gewoon zo eten natuurlijk, I don’t judge.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *