Peijnenburg Zero% Ontbijtkoek

Eind Februari ben ik met mijn moeder naar de huishoudbeurs geweest. Het was weer supergezellig en we zijn goed geslaagd. Dit jaar kwam ik een (voor mij) nieuw product tegen waar ik erg enthousiast over ben geraakt: Peijnenburg Zero. Dit is ontbijtkoek waar geen toegevoegde suikers in zitten, wat mij betreft zonder in te leveren op smaak!

Ik vind ontbijtkoek heerlijk (met een laagje boter… mmm!), maar sinds ik er achter ben dat het eigenlijk helemaal niet zo gezond is als veel mensen denken (sterker nog, de gemiddelde ontbijtkoek bestaat voor één derde uit suiker… volgens de Consumentenbond vijf(!) suikerklontjes per plak!), heb ik het eigenlijk volledig uit mijn dieet geschrapt.

In de food & drinks hal van de huishoudbeurs staan allerlei bedrijven die (nieuwe) producten promoten. Zo ook Peijnenburg, die de Zero variant in voorverpakte repen en in voorgesneden pakken koek aan het aanprijzen was. Deze variant op ontbijtkoek wordt gezoet door middel van Xylitol; een natuurlijke suikervervanger gemaakt van berkenbomen, die je ook vaak in suikervrije kauwgom ziet. Xylitol schijnt een antibacteriële werking te hebben en verbetert je botstructuur.

Verschil met ‘normale’ ontbijtkoek

Normale ontbijtkoek wordt gemaakt met suiker, glucosestroop en fructosestroop. Mocht je de woorden glucose en fructose niet kennen… het zijn andere woorden voor: meer suiker.

Peijnenburg Zero bevat de volgende ingrediënten:
Roggebloem 39%, voedingsvezel (oligofructose), zoetstof (xylitol), water, stabilisator (glycerol), plantaardige oliën (palm, raap), rijsmiddel (natriumcarbonaat, zuurnatriumpyrofosfaat), tarwebloem, specerijen, aroma.

Per plak (30 gram) bevat 1,8 gram suiker. In verhouding: Naturel ontbijtkoek van hetzelfde merk bevat 11,9 gram suiker per plak. Bij andere merken heb ik het zelfs zien oplopen tot 14,4 gram. Mocht je nu denken: “huh? 1,8 gram? Er was toch geen suiker toegevoegd?” – Klopt. In het roggebloem zit van nature een klein beetje suiker. Helemaal honderd procent suikervrij is het dus niet, maar vergeleken met andere ontbijtkoek is dit een enorm verschil.

Normale ontbijtkoek levert je per plak zo’n 0,9 gram vezels op. Ter vergelijking; in een snee bruin brood zit ongeveer 2 gram vezels en in wit brood ongeveer hetzelfde als in de ontbijtkoek. Peijnenburg Zero bevat echter 5,5 gram vezels per plak! Vezels zijn belangrijk voor je spijsvertering en zorgen er voor dat je een vol gevoel krijgt na het eten. Met een whopping 5,5 gram vezels en 72 kcal per plak past deze koek dan ook prima in een gezonde levensstijl.

Smaak en structuur

Ondanks dat de koek dus van een hele andere samenstelling is, lijkt hij heel erg op ontbijtkoek zoals je hem kent. Hij is nog steeds even luchtig en sponzig als je gewend bent. De koek is nog wel zoet, maar de kruiden spreken de boventoon. Ik vind dit persoonlijk zelfs lekkerder dan gewone naturel ontbijtkoek. Al moet ik wel zeggen dat ik het smaakverschil echt zo minimaal mogelijk vind. Het randje is in tegenstelling tot normale ontbijtkoek wat steviger en niet zo plakkerig (een ander onderdeel van naturel ontbijtkoek waar ik niet zo’n fan van was). Ik vind de plakjes wel lekkerder dan de reepjes, omdat bij de reepjes door de vorm het randje een beetje de boventoon krijgt.

Wel even opletten…

Je zou na het eten van deze koek last van je buik kunnen krijgen. Dit komt door de grote hoeveelheid aan vezels. Als je dit niet gewend bent, kan het zijn dat je darmen op gaan spelen. Het is daarom, zeker als je weet dat je gevoelige darmen hebt, aan te raden om het eten van deze koek even op te bouwen en desnoods te beginnen met een half plakje. Overmatige consumptie van xylitol kan leiden tot darmklachten, maar in ‘normale’ porties zou het eten van deze koek geen probleem moeten zijn. Ik zag in online reviews heel veel dat mensen ze daarom niet meer aten, maar ze wel lekker vonden – daar moet je dus gewoon langzaam even aan wennen!

Prijs

De adviesprijs voor een koek van 475 gram is €2,29 en €1,59 voor 275g. Ik heb de Zero 475g bij de Jumbo gezien voor €1,96. De naturel ontbijtkoek van Peijnenburg kost daar €1,48 voor 475g. Daar zit dus een licht prijsverschil in. Natuurlijk kun je ook huismerk krijgen voor 1,29… dan zijn ze in vergelijking wel weer duur.

Snelle Jelle heeft ook een lijn zonder toegevoegde suiker met dezelfde voedingswaarden voor dezelfde prijs, maar die verkopen ze in ieder geval bij mij in de supermarkt alleen in portieverpakkingen van zes of vier stuks. Deze heb ik nog niet geproefd, dus ik kan hier qua smaak nog geen oordeel over geven, maar mocht jij ze allebei hebben geprobeerd: Ik hoor je oordeel graag!

Conclusie

Dit product gaat vanaf nu zèker standaard in mijn voorraadkast! Dit is een superlekker tussendoortje, waar je je absoluut niet schuldig over hoeft te voelen. Sterker nog, in 2015 heeft Peijnenburg Zero de prijs voor gezondste tussendoortje ontvangen van de consumentenbond! Ik vind het geweldig dat ik nu gewoon weer ontbijtkoek kan ‘snoepen’ en de repen in portieverpakking zijn hartstikke handig om mee te nemen. Ik ben al aan mijn tweede pak begonnen en de reepjes liggen nu standaard bij mijn bureau op mijn werk. Ik ben fan!

Dit artikel is niet geschreven in samenwerking met Peijnenburg, ik vind het gewoon een heel tof product dat ik graag met jullie wilde delen 🙂

Bronnen: mens-en-gezondheid.infonu.nl, consumentenbond.nl, peijnenburg.nl

Over het maken van lijstjes

Lijstjes. De één zweert er bij en de ander vindt het licht compulsief. Ik heb zelf een app op mijn telefoon met allerlei lijstjes. Zo heb ik bijvoorbeeld mijn wishlist er op staan, heb ik een lijstje met restaurants waar ik nog wil eten, eentje met films die ik nog wil zien en een lijstje met cadeau-ideeën voor familie en vrienden.

Ik maak ook regelmatig to-do lijstjes en vind het altijd erg fijn om dingen op te kunnen schrijven (of typen). Ik begrijp al helemaal niet hoe mensen zonder boodschappenlijstje naar de supermarkt kunnen gaan en dan gewoon niets vergeten!

Afijn, ik vind lijstjes tof. Lijstjes zijn handig en vooral ook nuttig. En omdat een mens nooit genoeg lijstjes kan hebben, heb ik hier een lijstje gemaakt van vier redenen waarom het fijn is om lijstjes te maken.

1. Het maken van lijstjes geeft rust

Zodra je iets hebt opgeschreven, hoef je het in principe niet meer te onthouden (zo lang je niet je lijstje kwijtraakt dan). Ik had regelmatig ergens het idee dat ik nog geld van iemand terug kreeg, maar kon me niet meer precies herinneren welk bedrag het nou precies was en waar dat bedrag ook al weer vandaan kwam. Ook zie ik soms wel eens in het voorbijgaan dingen langskomen, zoals iemand die in een gesprek verteld over een film die ik echt mòet zien. Ik kan je garanderen dat ik dat ga vergeten als ik het niet opschrijf.

Daarbij is het fijn om in plaats van ergens rommelig rondzwevend in je hoofd, alles netjes op een rijtje op papier te hebben. Wat ons bij het volgende punt brengt…

2. Lijstjes brengen overzicht

Als alles zo netjes onder elkaar staat, kun je goed zien wat en hoe veel je precies nog moet doen. Een ander voordeel is dat je meteen kunt zien of je iets bent vergeten.

Ook krijg je overzicht in de verschillende stappen die je nog moet nemen. Wanneer je iets namelijk op papier neerzet, zul je het wel concreet moeten maken. “Een baan zoeken” is niet zo’n heel sterk punt op een takenlijst. Je kunt dit dan bijvoorbeeld onderverdelen in: “CV bijwerken”, “sollicitatietips opzoeken” en “vacature nabellen”.

Voor extra overzicht kun je alles onderverdelen in verschillende categorieen, zoals het soort taak of op volgorde van hoeveel prioriteit iets heeft.

3. Door lijstjes ga je presteren

Wanneer je een taak op een lijstje zet, wordt het tastbaar. Het zit niet meer ergens in je hoofd dat je nog iets moet doen. Nee, het staat nu op papier, als unfinished task zonder vinkje of streep er door heen… en daar kun je niet zomaar omheen.

Het enige gevaar van dit punt, is dat je het maken van het lijstje zelf al als prestatie gaat zien. En dan besluit jezelf te belonen door de rest van de middag vrij te nemen. Om in de woorden van Titus Andromedon (van legendarische tv-serie The Unbreakable Kimmy Schmidt) te spreken: “but I already did something today!”

4. Het is zo lekker om af te kunnen strepen

Ben ik raar als ik zeg dat ik wel eens een lijstje heb gemaakt en toen stiekem ook een aantal dingen die ik al had gedaan er op heb gezet, alleen zodat ik ze kon afstrepen? Het geeft een voldaan gevoel om iets door te kunnen strepen en het motiveert om verder te gaan en de rest van de lijst af te strepen.

Dus… Wat staat er nog op jouw to-do lijstje voor vandaag?

Leuke series op Netflix



Ik hou van Netflix. In korte tijd heeft Netflix hun aanbod aan films en series in Nederland enorm vergroot en er staan op dit moment een paar briljante series op. Hier vijf series die ik de laatste tijd erg goed vond!

Shooter

Deze show is gebaseerd op de gelijknamige film uit 2007. Voormalig scherpschutter Bob Lee Swagger wordt gevraagd nog één laatste klus te doen om zijn land te helpen, waarbij hij moet voorkomen dat de president wordt geliquideerd. Het blijkt een complot om hem er voor op te laten draaien en hij maakt het zijn doel om uit te vinden wie hier achter zit en wat het plan is. Er schijnt een tweede seizoen te komen… de eerste is in elk geval erg spannend!

House of Cards

Dit is zo’n serie die iedereen volgens mij nu wel heeft gezien, maar ik was nog niet zo ver. Ik ben hem samen met mijn vriend (die hem nu voor de tweede keer kijkt) gaan kijken en we zijn nu nog maar op de eerste helft van seizoen twee, maar ik vind hem nu al briljant. Kevin Spacey is geweldig als Frank Underwood, The Whip, ofwel degene die op strategische, maar vaak ook sluwe en slinkse wijze stemmen in het
parlement ‘regelt’.  Waar ik eerst even aan moest wennen, maar wat later gigantisch goed gaat werken is dat hij regelmatig de kijker direct aanspreekt om zijn echte intenties en emoties te tonen. Ik kan steeds niet wachten om de volgende aflevering te zien!

Please like me

Ik kreeg deze hilarische Australische show als tip van een collega. Deze serie haalt hele serieuze onderwerpen aan, maar laat je er wel om lachen. De personages in de show zijn best complex, maar één ding is zeker:  iedereen in deze show is awkward. Deze serie is gemaakt door Josh Thomas, die in deze vier seizoenen durende serie zichzelf speelt. Deze show begint met een half uur durende aflevering waar hij het uitmaakt met zijn vriendin, hij uit de kast komt en zijn moeder een zelfmoordpoging doet, maar het is wel een komedie. Ik wil eigenlijk zo min mogelijk spoilers geven, de show is eventful van begin tot eind. Als je een goeie tragikomedie kan waarderen, zeker kijken deze!

Penny Dreadful

Deze serie speelt zich af in het prachtige Victoriaanse Londen. Alleen voor de kostuums en straatbeelden zou je deze show al moeten kijken. Dit is een spannende fantasy-serie met heksen, weerwolven en door Victor Frankenstein himself  terug tot leven gewekte lijken. Ik vind deze de eerste seizoenen wat sterker dan later in de serie, maar toch blijft hij zeker wel verrassend en spannend tot het eind.

Designated Survivor

Wanneer de president en alle kabinetsleden op dezelfde locatie zijn, wordt er een kabinetslid aangewezen om op een veilige locatie te blijven, om als president te worden aangewezen in het geval van een ramp. In dit geval is dat Tom Kirkman, Secretary of Housing and Urban Development en die in één avond een demotie krijgt en daarna wordt ingezworen als president, om daarna met zijn gezin in het Witte Huis een land te gaan besturen. In deze politieke dramaserie zie je hoe hij voor moeilijke keuzes komt te staan terwijl hij het land moet regeren. Ik heb 15 maart al in mijn agenda staan, want dan komen er nieuwe afleveringen op Netflix!
Heb jij nog aanraders van series op Netflix die je eigenlijk gezien moèt hebben?

Lentekriebels

Voor mij is er niets gezelligers dan de kerstboom in de kamer, gezelligheid met familie bij het kerstdiner, buiten lichtjes kijken en als eindklapper natuurlijk oud en nieuw (oliebollen!). Zeker gezien deze tijd van het jaar veruit mijn favoriet is, raak ik elk jaar na de feestdagen toch weer verrassend snel uitgekeken op de winter. Eigenlijk vind ik het enige excuus voor de winter als er sneeuw ligt.

Buiten het feit dat ik zeker drie hoeraatjes wil voor überhaupt de komst van sneeuw dit jaar, vind ik het maar weer een koude, grijze bedoening nu het allemaal weer is gesmolten. Maarrr… ik heb alweer vrolijke narcissen gespot en de winkels liggen vol met paaseitjes… Ik heb zin in de lente!

…omdat ik zin heb in een gezellige tuin

De tuin ligt er al maanden al leeg en verdrietig bij en ik heb zoveel zin om gezellige plantjes en bloemetjes in de tuin te zetten. Ook kan ik niet wachten om het kruidentuintje, waar we vorig jaar veelvuldig gebruik van hebben gemaakt, ook dit jaar weer een prominent plekje in de tuin te geven!

…omdat ik drie laagjes wel genoeg vind

Ik kan niet zo goed tegen kou. Zeg maar, in de zin dat ik letterlijk paars kan aanlopen en mensen aan me gaan vragen of ik een dokter nodig heb. Ik heb dan ook het liefst een dik vest, dikke sokken en een dekentje mee. Ik heb er zo onwijs veel zin in om met een spijkerjasje (of helemaal zonder jas) buiten te kunnen lopen met de zon op mijn bol!

…omdat ik zo hou van fruit

Al zijn we heel erg verwend qua fruit en ben ik heel erg blij met een jaar lang kiwi’s, raak ik toch een klein beetje uitgekeken op steeds weer hetzelfde (voornamelijk appels en heel veel peren). Ik heb zin in aardbeitjes, bessen, perzik en watermeloen, het liefst van Nederlandse bodem en niet voor vier euro per bakje. Ik werk in het noorden van Nederland, waar veel boerderijtjes zijn en ze in de lente-/zomerperiode langs de weg de beste aardbeien verkopen die ik ooit heb geproefd.
Zijn jullie ook zo toe aan de lente?

Iggy de egel

Bij mijn moeder thuis hadden we altijd heel veel huisdieren. We houden allebei ontzettend van dieren en ik kan me een leven zonder huisdier ook eigenlijk niet voorstellen. Mijn hondje is toen ik bij mijn vriend introk, vanwege het feit dat mijn vriend en ik gewoon doordeweeks hele dagen werken, noodgedwongen bij mijn moeder gebleven. Gelukkig kon ik één huisdier wel meenemen toen ik bij mijn vriend ging wonen: Op mijn hobbykamer woont namelijk Iggy de egel.

Iggy is een Afrikaanse Witbuikegel. Hij is nu twee jaar oud en woont al bij mij sinds hij nog een heel klein stekelballetje was. Mensen zijn altijd heel verbaasd om te horen dat ik een egel als huisdier heb, dus leek het mij leuk hier wat meer informatie over te geven.

 

Stekels en pijn
Egels zijn geen vechters. Ze kunnen zich wel heel goed verdedigen en moeten daar dan ook volop gebruik van maken. Één van de eerste vragen die mensen vaak stellen is “doet het geen zeer om hem op te pakken”. In eerste instantie, zeker als je een beetje vreemd ruikt (dan bedoel ik dat hij je niet kent, of dat je misschien net je handen hebt gewassen met geurige zeep), zal hij dan ook gaan blazen en zich oprollen tot balletje. Als je hem rustig even de tijd geeft ontvouwt hij zichzelf en kun je je hand onder zijn buikje schuiven. Zijn witte buikje is namelijk super zacht! De stekels kun je gewoon aanraken, al is het niet heel aangenaam. Hoe voelt dat dan? Een beetje net als een harde haarborstel. Zorg altijd dat je een egel zelf de tijd geeft om weer uit te rollen en probeer hem nooit uit zijn balletje te forceren!

 

Temperatuur en huisvesting
Afrikaanse Witbuikegels hebben een soort defect in hun systeem, waarbij ze niet zelf uit de winterslaap kunnen komen. Dat betekent dan ook dat het absoluut van levensbelang is dat je zorgt dat de egel het nooit te koud krijgt en dus in winterslaap gaat. Dit gevaar bestaat al als de temperatuur onder de 16 graden celcius komt. Een temperatuur tussen de 20 en 25 graden celcius is voor een egel optimaal. Dat betekent dus ook dat je in de zomer een egel ook best in de tuin mee naar buiten kunt nemen en in het gras kan laten spelen (met omheining, ze kunnen best snel zijn en ook verrassend goed klimmen!). Buiten dat het heel belangrijk is dat je egel warm genoeg blijft, is het ook heel belangrijk dat een egel veel beweging krijgt (een wilde egel kan in een nacht zo meerdere kilometers maken) en daarom is een wiel om in te rennen echt noodzakelijk.

 

Wat een egel eet
In het tuincentrum heb je misschien wel eens egelvoer zien liggen. Helaas is dit voer alleen voor tuin-egels geschikt, omdat deze met de kou veel vet nodig hebben. Afrikaanse Witbuikegels zijn heel gevoelig voor overgewicht en kunnen dus het beste light kattenvoer eten. Iggy krijgt Royal Canin Fit32 kattenbrokjes. Hier zit in principe alles in wat ze nodig hebben, maar ze mogen ook meelwormen en af en toe wat fruit en/of groente. Er wordt heel veel verschillende informatie gegeven over het juiste egel-dieet, wat vooral voortkomt uit het feit dat hier gewoon nog niet 100% alles van bekend is. Sommige mensen geven elke dag fruit, eieren of vlees en anderen zeggen weer dat dit soort eten alleen sporadisch en in kleine hoeveelheden mag worden gevoerd. Één ding is wel zeker: Je mag een egel niet zomaar alles voeren en het is belangrijk om vooral droog kattenvoer te geven. Ook het geven van insecten wordt vaak aangeraden, maar alle andere dingen zie ik persoonlijk als snacks en ben ik dan ook heel voorzichtig mee. Een egel eet niet zo veel, Iggy eet ongeveer twee eetlepels aan voer per dag.

 

Natuurlijk ritme
Egels zijn nachtdieren. In combinatie met hun behoefte aan veilige beschutting en warmte, betekent dat dat je ze overdag niet vaakt zult zien, omdat ze weggekropen zijn. Iggy heeft een ‘huisje’ wat ik heb bekleed met een slaapzak die ik heb gemaakt van een broekspijp van een pyjamabroek, waar hij heel graag in slaapt. Soms wordt hij rond vijf uur al wakker om te gaan spelen en andere keren zie ik hem helemaal niet, omdat hij pas wakker wordt als ik slaap. Het is niet erg om je egel af en toe ook overdag eens bij je te zetten, maar ook wij vinden het niet fijn om uit onze nachtrust gehaald te worden. Je moet dan ook zeker zorgen dat je egel genoeg slaap en rust krijgt. Het beste kun je je egel alleen in de avond wakker maken. Iggy vindt het heerlijk om ’s avonds lekker warm op mijn schoot of in mijn hoodie te liggen/slapen wanneer ik tv aan het kijken ben.


Hebben jullie ook zo’n bijzonder huisdier?

Een Siciliaanse Valentijnsdag

Mijn vriend hoort bij de groeiende groep mensen die er niet zo van houdt om Valentijnsdag te vieren, omdat ze vinden dat het een te commerciële feestdag is. (Betekent trouwens niet dat hij dat niet op andere momenten weer helemaal goed maakt hoor, de verrassing voor ons 1-jarig-samenzijn staat al in mijn agenda geblokt!)

Dit jaar valt het zelfs mij op dat de Valentijnsacties en -reclames ons om de oren vliegen. Ik snap deze mensen dan ook heel goed, maar ga zelf nooit een reden uit de weg om een dag speciaal te maken of iets te vieren. Gewoon omdat het zo leuk is.

Afijn, bij iemand die anti-Valentijnsdag is moet je natuurlijk niet aankomen met een bos rode rozen of een Valentijnsdiner. Dat is te cliché. Een ontbijtje op bed zat er ook niet in, omdat het dit jaar op een dinsdag valt en dat dus betekent dat we gewoon de wekker om kwart voor zeven hebben staan. Natuurlijk liet ik me daar niet door uit het veld slaan en besloot ik het over een andere boeg te gooien.

Afgelopen Oktober zijn we naar Sicilië geweest. Niet onze eerste keer samen weg, maar wel onze eerste echte vakantie samen. We hebben onwijs genoten en deze vakantie was er één om nooit te vergeten. Het leek mij dan ook superleuk om voor Valentijnsdag even terug te gaan naar Sicilië… Aangezien we ook op woensdag weer op tijd naast ons bed moeten staan en vliegtickets niet gratis zijn, moest ik Sicilië maar naar ons halen.

Typisch Siciliaans is de Cannolo. Cannoli (meervoud van Cannolo) zijn knapperige koekbuisjes gevuld met ricottacrème die geserveerd worden als gebakje. Helaas kon ik de koekjes niet zelf maken, omdat je hier een frituurpan voor nodig hebt (en ik nog steeds heel nerveus word van frituren met olie in een gewone pan), maar het maken van de vulling is verrassend eenvoudig! Daarbij heb ik een goede fles wijn gehaald die gemaakt is met de Nero d’Avola-druif, waar we in onze vakantie meerdere malen van hebben mogen genieten.

’s Avonds hebben we heerlijk Cannoli gegetenl, film gekeken en lekker een glaasje wijn genomen. Oh, en: toen ik daarna naar bed ging vond ik toch nog een valentijnskaart op m’n kussen!

De laatste keer het kindermenu

Het is alweer achttien jaar geleden dat ik met papa naar het ziekenhuis mocht om mijn broertje voor het eerst gedag te zeggen. Dat het in mijn ogen nog kleine jongetje van vroeger nu mag stemmen, trouwen en na het halen van zijn rijbewijs alleen in een auto mag rijden, voelt ergens wel heel erg raar.

 

Niet dat ik me zorgen maak hoor. Mijn broertje is een vrij rustige en nuchtere jongen (of moet ik vanaf nu man zeggen? Ik weiger). Ik kan ontzettend met hem lachen en hij verrast ons nog steeds wel eens door ineens een welwetende uitspraak over het huidige Amerikaanse politieke klimaat te doen. Hij is praktisch vergroeid met zijn computer en je kunt hem ’s nachts wakker maken voor pizza, patat of frikandellen.

 

Normaal ben ik altijd wel goed in het verzinnen van cadeaus, maar voor mijn broertje blijkt dat verrekte lastig. Voor zijn grote hobby computeren/gamen heeft hij namelijk eigenlijk alles al en ik heb mijn geniale cadeau-ideeën van de afgelopen tijd met kerst allemaal al verspeeld. Wel bedacht ik dat zijn voorliefde voor pizza mooi gecombineerd kon worden met zijn voorliefde voor electronica met een pizza-telefoonhoesje.

 

Bij de Big Bazar (leuke winkel!) kwam ik leuke verpakkingsdoosjes tegen, die me een beetje deden denken aan de dozen van Happy Meals. Ik heb deze gevuld met rode strookjes papier (van dat hamsterkooivulling – hé, je kunt me niet verwijten dat ik niet creatief ben), en daarin zijn cadeautje gedaan.

Daarna ben ik met pen en papier aan de slag gegaan en heb ik een bouwtekeningetje gemaakt voor een hamburgerdoosje. Deze heb ik ingescand, digitaal gemaakt en weer geprint. Daarna heb ik een half uur marsepein staan kneden totdat het geel was, om hier vervolgens frietjes van te snijden.

 

Ik heb cupcakes gebakken en doorgesneden als hamburgerbroodjes, daar een plakje chocoladecake op gelegd en met gekleurde botercrème sla, tomaat en mosterd op het ‘hamburgertje’ gespoten. Het geheel heb ik afgemaakt met sesamzaadjes en een marsepeinen plakje kaas. Ik had wat botercrème apart gehouden, om bij de frietjes een toef ‘mayonaise’ te spuiten.

 

En voila… hamburgers, patatjes en een Happy Meal cadeau! Superschattig toch? Binnenkort zal ik een tutorial schrijven, zodat je je eigen hamburger cupcakes kunt maken!

Hallo!

Hoi! Welkom op a bowl of happiness! Ik ben Esmee en ik loop al een tijdje rond met het idee om een foodblog te beginnen. Hartstikke leuk, want ik hou ontzettend van koken en misschien nog wel meer van bakken. Ik maak regelmatig mijn eigen recepten of geef een draai aan een recept dat ik ergens heb gevonden. Het leek mij dan ook ontzettend tof om deze recepten met anderen te delen.

Toen ik klein was heb ik, gevolgd in de voetsporen van mijn toenmalig bloggende moeder, ook een blog bijgehouden. Ik bedacht me dat ik het stiekem eigenlijk wel heel leuk zou vinden om weer te bloggen. Zo kwam het idee dat ik eigenlijk buiten de recepten om nog veel meer te vertellen heb… Schrijven vind ik namelijk echt heel erg leuk. Net als reizen, films, creatief bezig zijn, natuur, dieren, wellness, mindfulness en happiness… In een half uurtje had ik een hele lange lijst met dingen waar ik wel een stukje over zou willen schrijven.

En dat is dus hoe a bowl of happiness werd geboren.

Dus welkom op mijn blog, waar ik lekker schrijf over alles. Dingen die ik leuk vind, dingen die ik doe, dingen waar ik iets over te vertellen heb… en natuurlijk plaats ik geregeld een lekker recept! Ik hoop blogs te schrijven waar je een glimlach van krijgt en gezelligheid, positiviteit en inspiratie via jouw beeldscherm met je te kunnen delen.