Een Siciliaanse Valentijnsdag

Mijn vriend hoort bij de groeiende groep mensen die er niet zo van houdt om Valentijnsdag te vieren, omdat ze vinden dat het een te commerciële feestdag is. (Betekent trouwens niet dat hij dat niet op andere momenten weer helemaal goed maakt hoor, de verrassing voor ons 1-jarig-samenzijn staat al in mijn agenda geblokt!)

Dit jaar valt het zelfs mij op dat de Valentijnsacties en -reclames ons om de oren vliegen. Ik snap deze mensen dan ook heel goed, maar ga zelf nooit een reden uit de weg om een dag speciaal te maken of iets te vieren. Gewoon omdat het zo leuk is.

Afijn, bij iemand die anti-Valentijnsdag is moet je natuurlijk niet aankomen met een bos rode rozen of een Valentijnsdiner. Dat is te cliché. Een ontbijtje op bed zat er ook niet in, omdat het dit jaar op een dinsdag valt en dat dus betekent dat we gewoon de wekker om kwart voor zeven hebben staan. Natuurlijk liet ik me daar niet door uit het veld slaan en besloot ik het over een andere boeg te gooien.

Afgelopen Oktober zijn we naar Sicilië geweest. Niet onze eerste keer samen weg, maar wel onze eerste echte vakantie samen. We hebben onwijs genoten en deze vakantie was er één om nooit te vergeten. Het leek mij dan ook superleuk om voor Valentijnsdag even terug te gaan naar Sicilië… Aangezien we ook op woensdag weer op tijd naast ons bed moeten staan en vliegtickets niet gratis zijn, moest ik Sicilië maar naar ons halen.

Typisch Siciliaans is de Cannolo. Cannoli (meervoud van Cannolo) zijn knapperige koekbuisjes gevuld met ricottacrème die geserveerd worden als gebakje. Helaas kon ik de koekjes niet zelf maken, omdat je hier een frituurpan voor nodig hebt (en ik nog steeds heel nerveus word van frituren met olie in een gewone pan), maar het maken van de vulling is verrassend eenvoudig! Daarbij heb ik een goede fles wijn gehaald die gemaakt is met de Nero d’Avola-druif, waar we in onze vakantie meerdere malen van hebben mogen genieten.

’s Avonds hebben we heerlijk Cannoli gegetenl, film gekeken en lekker een glaasje wijn genomen. Oh, en: toen ik daarna naar bed ging vond ik toch nog een valentijnskaart op m’n kussen!

One thought on “Een Siciliaanse Valentijnsdag

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *