Zullen we ons eens wat minder druk maken?

De kruidnotendiscussie

Deze blogpost begon allemaal met de kruidnotendiscussie, die elk jaar weer oplaait: De Albert Heijn kondigde eind Juli aan weer kruidnootjes in de schappen te hebben liggen. Half Nederland kondigde begin Augustus aan woedend te zijn dat de kruidnoten er al weer waren.

Ik zie het probleem niet zo goed. Kruidnootjes zijn gewoon lekker, of het nu december of maart is. Nauurlijk is dit eigenlijk wel een soort van ‘seizoensproduct’, omdat kruidnoten nu eenmaal horen bij Sinterklaas, maar hé; Ik eet ook stamppot in de zomer. Afijn, mensen maken zich ineens druk over het feit dat er een heleboel suiker in kruidnoten zit, want dat is in Augustus namelijk wel een probleem en eind November niet(?). Oh en daarbij vergeten we even dat de supermarkten het hele jaar vol met producten liggen die bijna puur suiker zijn.

Om even iets recht te zetten: Het is helemaal niet zo dat ik zo’n fervent voorstander ben van kruidnootjes in juli in de schappen. Sterker nog, waarschijnlijk zal ik ze ook niet kopen tot de Sinterklaas-tijd. (Dat heeft trouwens vooral te maken met het feit dat ze zo makkelijk ‘snoepbaar’ zijn en je zo een halve zak verder bent). Waar ik vooral tegen aan loop is dat er mensen zijn die hier zo furieus om kunnen worden, dat er boycots en doodsbedreigingen naar het hoofd van de supermarkteigenaren worden geslingerd.

Dat brengt me tot het punt achter deze blogpost.

Gewoontes

Het lijkt voor sommige mensen bijna een beetje een gewoonte geworden. Gewoon klagen, klagen en nog eens klagen. De hele dag door. Daar zit je dan, met een slecht humeur en bijbehorend stressniveau, alleen maar omdat er in Augustus al kleine koekjes worden verkocht waarvan jij ze pas in December wilt eten. Gek plan: Als je geen kruidnootjes wilt kopen, dan koop je ze toch niet? Dan laat je dat over aan de mensen die er wél blij mee zijn. En dan ben je blij voor die mensen, omdat zij wel blij zijn dat ze weer aan de kruidnoten kunnen. Da’s toch alleen maar mooi?

Ik kan me ook altijd zo verwonderen om mensen die agressief op een perron staan, omdat de trein vijf minuutjes later is. Misschien mis je wel een afspraak of kom je nu te laat op je werk… Dat is ontzettend balen, maar door jezelf op te gaan staan vreten en komt de trein (helaas) toch echt niet sneller. Ik ga liever op een bankje zitten en lever me over aan het feit dat ik overgeleverd ben aan de grillen van het spoor. Ik moet toch wachten, dus waarom zou ik dat dan in explosieve woede doen? Extra tijd om nog even mensen te kijken, of een stukje uit de Metro te lezen. Anders had ik maar moeten gaan fietsen, dan had ik het zelf in de hand, maar dat wil ik ook niet omdat ik dan nat wordt geregend. Toch wel fijn eigenlijk, zo’n trein.

Waar maken we ons nou eigenlijk druk om?

Als je al zo snel zo gepassioneerd boos kan worden om hele kleine dingen, hoe ziet je leven er dan uit? Het moet toch vermoeiend zijn om constant maar chagerijnig te zijn en overal boos om te worden. Ik weet van mezelf dat als ik ergens echt boos om ben, ik er ook echt in kan blijven hangen en het zeker zijn weerslag heeft op mijn humeur. Wie heb ik daar mee? De verlate trein? Die vervelende man die voordrong bij de kassa? De kruidnotenfabriek? Nee, alleen mezelf. Daarom probeer ik zo min mogelijk negatieve energie uit te laten gaan naar de dingen die het eigenlijk niet waard zijn.

Het is toch veel leuker om blij te zijn om het feit dat wie nu kruidnoten wil kopen, die gewoon kan kopen. Om te bedenken dat je als het regent mooi de planten geen water meer hoeft te geven. Om stil te staan bij het feit dat er zo veel dingen zijn die mooi en positief zijn, waarbij het zo zonde is om dan je energie in de negatieve dingen te stoppen.

Uitdaging

Ik wil je uitdagen om eens 30 dagen lang te proberen om die negatieve gedachtes uit te bannen. Sta er eens bij stil als je merkt dat je ergens onnodig negatieve energie in steekt. Vraag je eens af hoe veel nut het echt heeft om er boos om te worden en probeer eens te bedenken wat de goede kant van het verhaal is. Hoe erg is het nou echt helemaal dat je om de zak kruidnoten in de supermarkt heen moet lopen? Het is zo zonde als jij je dag laat verpesten door iets wat er in the grand scheme of things eigenlijk helemaal niet toe doet.

Ik geef het toe hoor, dat het best moeilijk kan zijn. Toch is het echt iets waardevols om alleen al te proberen om hier eens wat vaker bij stil te staan. Een mensenleven is veel te kort om je zo druk te maken!

Wat zijn dingen waar jij je onnodig druk over maakt?

3 thoughts on “Zullen we ons eens wat minder druk maken?

  1. Ik maak me druk (a.k.a. boos) dat een trein te laat is, maar dat komt ook omdat als hij 5 minuten te laat is, ik mijn overstap mis en vaak een uur moet wachten 🙁 en fietsen gaat niet (ongeveer 60 km haha)
    Maar ik moet zeggen dat als ik alleen ben en niet samen reis met mijn vriend dat het dan makkelijker gaat omdat ik rustig muziek zit te luisteren en dan me niet hoef te storen aan anderen.
    Lang leve de muziek 😀

  2. Ik ben het helemaal met je eens. Ik kan daar inderdaad echt niet van wakker liggen…kruidnoten. Waar ik meer moeite mee heb is mensen die nul begrip kunnen opbrengen voor anderen. Voorbeeld: een zwangere vrouw of ouder iemand even laten zitten. Dat de buschauffeur al volop gas geeft terwijl het ouwetje nog niet eens zit.

Geef een reactie