Zullen we ons eens wat minder druk maken?

De kruidnotendiscussie

Deze blogpost begon allemaal met de kruidnotendiscussie, die elk jaar weer oplaait: De Albert Heijn kondigde eind Juli aan weer kruidnootjes in de schappen te hebben liggen. Half Nederland kondigde begin Augustus aan woedend te zijn dat de kruidnoten er al weer waren.

Ik zie het probleem niet zo goed. Kruidnootjes zijn gewoon lekker, of het nu december of maart is. Nauurlijk is dit eigenlijk wel een soort van ‘seizoensproduct’, omdat kruidnoten nu eenmaal horen bij Sinterklaas, maar hé; Ik eet ook stamppot in de zomer. Afijn, mensen maken zich ineens druk over het feit dat er een heleboel suiker in kruidnoten zit, want dat is in Augustus namelijk wel een probleem en eind November niet(?). Oh en daarbij vergeten we even dat de supermarkten het hele jaar vol met producten liggen die bijna puur suiker zijn.

Om even iets recht te zetten: Het is helemaal niet zo dat ik zo’n fervent voorstander ben van kruidnootjes in juli in de schappen. Sterker nog, waarschijnlijk zal ik ze ook niet kopen tot de Sinterklaas-tijd. (Dat heeft trouwens vooral te maken met het feit dat ze zo makkelijk ‘snoepbaar’ zijn en je zo een halve zak verder bent). Waar ik vooral tegen aan loop is dat er mensen zijn die hier zo furieus om kunnen worden, dat er boycots en doodsbedreigingen naar het hoofd van de supermarkteigenaren worden geslingerd.

Dat brengt me tot het punt achter deze blogpost.

Read more

Photodiary: Harry Potter The Exhibition

Afgelopen week was het dan eindelijk zo ver. Ook ik ben naar Harry Potter The Exhibition geweest! Deze expositie is al sinds februari in Nederland, dus ik ben er ontzettend laat bij. Ik zag dat in September de laatste tickets over de balie gaan, dus dat als ik wil gaan ik toch echt nu moest. Ik wilde eigenlijk vanaf het begin al heen, maar ik had van meerdere mensen al begrepen dat het aan het begin van het jaar echt onwijs druk was. Ik had uiteindelijk zo lang gewacht dat de mensen die ik kende en er heen wilden allemaal al waren geweest. Toch wilde ik wel heel graag heen, dus had ik besloten om gewoon alleen een keer te gaan.

Verjaardagscadeau

Mijn vriend had mijn enthousiasme al een tijdje aan moeten horen, dus die had besloten om (alvast) als cadeautje voor mijn verjaardag hier heen te gaan. Uiteraard heb ik per ongeluk de verrassing verpest door net een week daarvoor toch met mijn vader af te spreken, die ook wel graag heen wilde. Moest mijn vriend dus toch verklappen dat hij al kaartjes had… Oeps!

Ik had een kaart gemaakt (oké, alleen de binnenkant- credits voor de buitenkant gaan naar make that the cat wise) als excuus dat ik hem onwetend de verrassing had laten verklappen, maar kon me daardoor wèl van te voren heel erg verheugen over het feit dat ik eindelijk naar de expositie kon… en ik kon me voorbereiden door mijn butterbeer shirt aan te trekken 😉

Ik dacht dat het vrij rustig zou zijn door de combinatie van de vakantieperiode en “iedereen die heen wil is vast al geweest”, maar we hebben uiteindelijk toch nog best even in de rij gestaan. Bij binnenkomst vroegen ze om een vrijwilliger voor de sorting hat, om te kijken in welke house je zou worden ingedeeld. Uhhh… IK! Zie hieronder my face when ik ingedeeld werd bij ‘mijn’ house: Hufflepuff.

De expositie

Daarna door langs de Hogwarts Express naar de expositie, waar allerlei attributen en kostuums stonden uit de originele Harry Potter films. Het was echt ontzettend gaaf gedaan. Ik verwachtte een soort museum-like idee, maar het was echt een belevenis. De hele hal was sfeervol aangekleed en er draaide Harry Potter muziek/sound-effects waardoor je je echt in de Harry Potter wereld waande. Zo had je bijvoorbeeld een muur met de proclamations van Umbridge, ramen met fake bliksem-effect en liep je op een bepaald punt gewoon Hagrid’s hut binnen.

Belevenis

Je kun buiten dat je van alles kon zien ook het één en ander doen. Zo kon je Mandrakes uit hun potje halen, waarbij ze echt begonnen te schreeuwen (gelukkig niet zo hard als in de film!) en kon je Zwerkbal spelen. Bezem helaas exclusief, dus eigenlijk vooral ballen door hoepels gooien… maar hé, het gaat om het idee. Wat trouwens ook wel leuk was was dat we meerdere medewerkers hebben gesproken die echt allemaal wel fan waren. Leuk dat men daar ook echt met passie stond, en niet zomaar random als promotiewerk een Harry Potter shirt aan hebben getrokken. De man die de toverstokken beheerde voor de souvenir-foto die aan het begin werd gemaakt, kon helemaal met passie benoemen wiens toverstok van wie was, en ging vol overtuiging met zijn collega discussiëren waarom ze eigenlijk geen toverstokken hadden liggen van een Hufflepuff. Leuk!

De kostuums waren met zoveel oog voor detail gemaakt. Heel gaaf om dat zo van dichtbij te kunnen zien, want in de films valt het toch wat minder op. Ook Dobby stond in de hal (met sok) en Felix de Phoenix was ook onwijs gedetailleerd, tot rimpeltjes en mini-veertjes aan toe. Uiteindelijk hebben we ongeveer een uur rondgelopen. Volgens een medewerker die ik later sprak verschilt het heel erg per persoon… Sommige mensen zijn er met dertig minuten doorheen. Op zich was het ook niet bijzonder groot, maar ik vond het het wel waard! Komt misschien ook omdat ik ben opgegroeid met de boeken en de films al talloze keren heb gezien 😉

Aandenkens

Aan het einde was uiteraard een souvenirwinkel. Ik moet zeggen dat alles wel ontzettend duur was, maar kudo’s dat zelfs dit gedeelte zo tof was aangekleed. Ze hadden shirts, house robes, stickers, schrijfveren en uiteraard toverstokjes. Dit waren replica’s van de toverstokken van de personages uit Harry Potter en ik moet toegeven dat deze wel echt heel mooi vervaardigd waren en met zorg verpakt. Ik kocht zelf een Chocolate Frog, waar ook echt een Collectible Wizard Card in zat! Ik kreeg Salazar Slytherin, die ook echt holografisch is en dus de illusie heeft dat ‘ie beweegt… te tof! Ook moest ik uiteraard nog een Hufflepuff-pin hebben en heb ik, ondanks de hoge prijs van 15,- (beetje absurd eigenlijk) in het kader van you can’t put a price on memories de souvenir-foto van het begin van de expositie meegenomen… Ik vond hem te leuk!

Wat was dit gaaf zeg! Mocht je nog niet geweest zijn, maar toch ergens nog een kriebel voelen om het te doen… GAAN! Ik ben echt ontzettend blij dat ik toch ben geweest.

Ben jij al bij de Harry Potter exhibition geweest? Wat vond je er van en wat was jouw favoriete onderdeel?

5 Dingen die ik een beetje raar vind

bron: thespruce.com

Vandaag even een niet zo serieuze post, maar ik meen het wel. Dit zijn van die dingen waar menigeen nooit bij stilstaat, maar die ik eigenlijk wel een beetje raar vind. Bijvoorbeeld hamburgers met broodjes in alle kleuren van de regenboog en de technologische ontwikkeling die er voor zorgt dat ik auto’s niet meer van kermisattracties kan onderscheiden. Lees je mee?

Vieze reclames

Hoe vies pannen/douches/keukens altijd zijn in reclames voor schoonmaakmiddel… Ziet er altijd uit alsof ze een maand hebben gewacht om überhaupt een schoonmaakpoging te doen. Bahhhh… Wat dacht je er van om gewoon wat eerder schoon te maken?! Dan had je ook geen dure atoomkracht-schoonmaakmiddel nodig gehad.

Smoothie bowls

Smoothies, maar dan in een schaaltje. Misschien is dit een kwestie van don’t knock it ‘til you try it, maar smoothies horen toch in een glas…? Zet je dan het kommetje aan je lippen? Of lepel je dat dan uit het kommetje als een soort yoghurt? En kun je als je dan zo graag wilt lepelen dan niet beter gewoon yoghurt eten? Wat is dan de toegevoegde waarde van het kommetje? Ik zie het gewoon niet.

Gekke knipperlichten

Dat een hele boel moderne auto’s in plaats van een knipperlicht dat gewoon knippert een gek balkje hebben dat volloopt met lampjes. Call me old-fashioned, maar een knipperlicht is gewoon een knipperlicht. Ik waan me altijd direct op de kermis als ik zo’n lamp zie.

Kledingstukken langs de snelweg

Soms zie je wel eens sokken of schoenen langs de weg liggen… ik vraag me altijd af hoe dat kan gebeuren. Ik neem aan dat als je kofferbak open staat je wel wat meer verliest. De enige andere optie is dat het uit je raampje vliegt, maar ik zie niet zo goed hoe dat dan kan gebeuren. Het rare vind ik dat je echt heel vaak tegenkomt, dus er zijn blijkbaar een heleboel mensen die hier toch last van hebben… Of is er gewoon één iemand door Nederland aan het reizen en tegelijkertijd kledingstukken langs de snelweg aan het strooien?

De rainbow food-trend

Je weet wel, eten in regenboogkleuren. Best gaaf voor taarten en cupcakes, maar ik vind regenboogtosti’s, bagels en sushi er gewoon echt niet lekker, en eigenlijk vooral een beetje chemisch uit zien. Daarbij vraag ik me af of je al die gekke kunstmatige kleurstoffen wel in je lijf wil hebben … goed is het in ieder geval niet. Mocht je trouwens honger krijgen van de foto hierboven (hoe dan?), door op de link in de bron te klikken vind je het recept.

Wat vind jij nou raar? Oh, en ben jij wel eens een kledingstuk verloren op de snelweg? Ik ben oprecht benieuwd hoe dat gebeuren kan. Vertel het me.

Waarom genderneutrale taal wél belangrijk is

Genderneutraal

Eerder deze maand kwam de Londense metro met het nieuws voortaan zijn reizigers genderneutraal te gaan toespreken. “Good morning everyone!” klinkt het nu uit de luidsprekers, in plaats van “Good morning ladies and gentlemen”.

De gemeente Amsterdam heeft afgelopen week een regenboogtaalgids uitgebracht waarin ambtenaren worden voorgelicht over genderneutraal taalgebruik. In plaats van “geachte dames en heren”, krijg je dan een aanhef als: “beste lezers” of “geachte bewoners”. Maar wat is er dan zo mis met “meneer en mevrouw”, vragen veel mensen zich af. Ontzettend overdreven, vinden anderen zelfs.

Ik ben juist heel erg vóór sekseneutrale taal en wil in deze post graag uitleggen waarom. Niet per sé om je op andere gedachten te brengen, al zou ik dat natuurlijk wel tof vinden, maar vooral om je aan het denken te zetten.

Read more

Persoonlijk: Dingen anders doen

A Bowl of Happiness in een nieuw jasje

Sinds Februari blog ik nu meerdere malen per week op abowlofhappiness.nl. Voordat je denkt te weten wat er nu gaat komen; Ik vind het nog steeds onwijs leuk! Dit blog is eigenlijk voornamelijk ontstaan als een platform om recepten op te delen. Ondertussen heb ik, eigenlijk een soort van per ongeluk, allerlei andere leuke blogs en bloggers ontdekt. Wat ik zelf het leukst vind aan het lezen van andere blogs, buiten overheerlijke recepten om, zijn lifestyle- en persoonlijke blogs. Ik vind het leuk om een blogger te ‘leren kennen’ en een kijkje te nemen bij wat iemand zoal bezig houdt.

Persoonlijk

De laatste tijd schreef ik al wat meer persoonlijke blogs, maar de persoon achter de blog houdt zich nog steeds schuil… achter de blog. Ik vond het wel eens tijd om daar achter vandaan te komen! Allereerst heb ik mezelf getrakteerd met een nieuw fris uiterlijk voor de blog en heb ik eigenlijk de ambitie om ook wat meer van mezelf te laten zien. Enerzijds best eng, maar eigenlijk vooral heel erg leuk. Ik zal binnenkort een over mij pagina aan de blog toevoegen en wil gaan beginnen met het posten van een maandelijks ‘overzichtje’ met vooral veel foto’s en een kort stukje tekst over wat mij allemaal heeft beziggehouden die maand. Als iemand die al bekend staat om de zin “ho, wacht, eerst even een foto maken” en de SD kaarten vol met vakantiefoto’s, weet ik zeker dat dat geen probleem gaat worden. De eerste kun je eind deze maand al online zien!

Verder ga ik wel lekker door met het delen van recepten, leuke Netflix-tips (er komen er binnenkort weer een paar aan!), verslagjes van hotspots, geinige informatie en andere betweterige artikelen. Alleen nu aangevuld met nog net even een vleugje meer ik. Gewoon, omdat ik het heel erg leuk vind om onzinnige informatie te delen, zoals dat ik het halve tuincentrum heb leeggekocht aan bloemen voor in de tuin en zo.

Om dan meteen maar te beginnen…

Persoonlijke noot nummer #1 is dat ik bezig ben met een opleiding. Ik hou vanaf nu even een slag om de arm in het kader van elke week drie blogposts maken, omdat ik merk dat het af en toe best lastig is om een 32-urige werkweek te combineren met een opleiding, huishouden, sociaal leven èn hobby’s. Ondanks dat mijn blog ècht oprecht een hele toffe hobby is, wil ik mezelf iets meer leeway geven om af en toe niet alleen maar dingen te hoeven. Dat betekent niets meer en niets minder dan dat je mogelijk de komende tijd wel eens twee blogposts per week gaat zien… Waarschijnlijk omdat ik dan toch een keertje heb besloten liever even in het zonnetje te gaan zitten.

Oh ja, over die onzinnige informatie; Tuinfoto’s coming up. Stay tuned!

P.S. Wat vind je van de nieuwe lay-out? Ik ben alvast fan!

P.P.S. Kijk mij eens klagen over het huishouden. Twee hele personen en een egel, met hele nette taakverdeling èn een eigen vaatwasser. En dan iets over het zo zwaar hebben.

Ik ben een dorpsmens

Tijdens mijn studie was ik veel in Den Haag te vinden. Dit betekende elke dag ruim een uur reistijd heen en ruim een uur terug. Ondanks dat ik de charme van Den Haag voor veel mensen zeker kan inzien, heb ik geen seconde overwogen om tijdens mijn studie op kamers te gaan. Ik ben namelijk ècht een dorpsmens.

Randstad

Ok, ik geef als eerste toe dat ik het verrekte fijn vind dat ik in de randstad woon. Al mijn hele leven woon ik dichtbij Haarlem en als ik wil stap ik zo op de trein voor een dagje Amsterdam. Dat Amsterdam prachtig is hoef ik waarschijnlijk niemand te vertellen en ook Haarlem is rijk aan prachtige architectuur, toffe hotspots, leuke straatjes en een geweldig intrigerende historie. Haarlem is ook zeker een stad waar ik echt van hou. Toch ben ik na zo’n dagje stad altijd bijzonder blij om weer thuis te zijn. Ik kan het me dan ook slecht voorstellen dat zoveel mensen absurde bedragen neertellen voor een huis midden in de stad… Maargoed, zelfs met geld toe krijg je mij (om te wonen dan) de binnenstad van Amsterdam nog niet in.

Het leed dat parkeren heet

Ik begin even met een inkoppertje: parkeren. In de stad kost parkeren overal geld en wordt schaamteloos de hoofdprijs gevraagd voor dertig minuten in een eng krappe parkeergarage. Zo kent Haarlem ook delen waar je als niet-vergunningshouder een hele grote uitdaging hebt aan een poging om binnen tien minuten loopafstand van je bestemming te parkeren. Om over de prijs van een parkeerplek bij je huis nog maar te zwijgen…

Liever groen dan grijs

Omdat huizen in de stad enorm gewild zijn, kent ‘de stad’ over het algemeen wat weinig groen. Ik vind het heerlijk dat ik nu een tuin heb en dat ik waar ik nu woon met gemak naar het stand kan fietsen en bos- en natuurgebieden voor het uitkiezen heb. Dit zou ik voor geen goud willen omwisselen voor één of ander parkje met zo weinig oppervlak dat ik in tien minuten van de ene naar de andere kant loop en je ook in het midden het geluid van razende auto’s nog op de achtergrond hebt.

Dorpse gezelligheid

Er is zeker een case te maken voor stadse anonimiteit, maar ik vind het stukken echt leuk dat de plaatselijke bakker je na enkele bezoekjes herkent en iedereen even een praatje maakt. Dorpen kennen ook vaak nog wat meer de kleine plaatselijke ondernemer, die dan vaak al jaren een bekende naam is in het dorp (en leuker nog; daarvoor diens vader (en daarvoor diens vader)).

Wat misschien wat minder voor de hand ligt, maar mij wel enorm opviel in de stad, is dat mensen vaak wat meer op zichzelf zijn. Niet dat ik het de stadsmussen onder ons aanreken dat ze met het tegenkomen van honderden mensen per dag niet iedereen goedemorgen gaan wensen (dat snap ik heel goed), maar dat is wel iets wat ik leuk vind aan een dorp. Ik word er vrolijk van om even de ander te erkennen en even een praatje of gewoon alleen al een lach of knikje te doen.

Keuze snel gemaakt

Na een dagje in de stad rondgehobbeld te hebben, moet ik altijd de drukte even verwerken. Misschien is dit mijn introverte kant, of een kwaal in de categorie control freak, maar ik moet er altijd even aan wennen dat er in de stad zoveel om mij heen gebeurt. Met zoveel mensen, auto’s, trams en fietsen om je heen is het houden van overzicht in de stad best lastig. Meestal heb ik als ik weer terug ‘in de rust’ ben pas door wat een energie dat scheelt. Af en toe de stad in vind ik ècht wel heel leuk, maar ik zou er niet aan moeten denken om elke dag midden in die drukte te leven.

Voor mij liever een beetje een tussenvorm. Ik zou het namelijk ook wel heel jammer vinden om ver van good old Haarlem te wonen.

Ben jij een stadsmens, of ben jij ook beter op je plaats in een dorp? En zou je dan ook toch graag wel een beetje centraal blijven, of juist zo ver mogelijk het platteland in? Ik ben benieuwd!

Mijn Stom!-lijstje

Als je wel eens de Linda leest, heb je vast de Stom!-rubriek wel eens voorbij zien komen. Zo niet; Dit is een rubriek waar bekende Nederlanders een lijstje maken met dingen die zij stom vinden. Ook bij het tv-programma Linda’s Zomerweek kwam deze telkens weer terug. Omdat ik dit altijd zo ontzettend leuk vond om te zien/lezen, heb ik geïnspireerd door de Linda heb ik mijn eigen Stom!-lijstje gemaakt.

Hier volgen de dingen die ik nou eens stom vind, met een knipoog!

Vind jij deze rubriek ook zo leuk? En wat vind zou er in jouw Stom! lijstje komen te staan?

5x Waarom treinen best leuk is

Tassen op de stoel, bellen in de stiltecoupé, wèèr vertraging… De trein is voor menigeen één van de favoriete onderwerpen om over te klagen. Toch zijn er genoeg dingen die ik stiekem best leuk vind aan het reizen met de trein. Vandaag deel ik dan ook vijf redenen waarom treinen best leuk is!

Je kunt wat doen

Deze reden kan eigenlijk twee kanten op. De meest logische uitleg is dat je in de auto op de weg moet letten en dus alleen maar met rijden bezig kan zijn, en je in de trein wordt gereden. Er is ook nog een andere verklaring achter deze reden: Ik vind het thuis best lastig om stil te zitten en rust te nemen. De trein is het uitgelezen moment om even lekker een boek te lezen of met koptelefoon op en schermpje bij de hand YouTube/Netflix te kijken. Sterker nog, dit blogje schrijf ik (lekker ouderwets) met potlood en papier terwijl ik in de trein zit!

Medepassagiers

Tijdens de talloze treinreizen die ik heb gemaakt heb ik de meest hilarische en leuke gesprekken opgevangen. Heerlijk vind ik het om te luisteren naar een groep vrouwen van middelbare leeftijd die in geur en kleur klagen over alledaag triviale dingen of een groep toeristen die in een deuk liggen om de uitspraak van Nederlandse plaatsnamen. Ook leuk in de categorie mensen kijken: ouders die vaak of heel hard falen met een poging hun kind bezig te houden, of heel lief met hun kind spelletjes aan het spelen zijn. Of wat dacht je van die ene man die heeft besloten het matras dat hij waarschijnlijk net bij de Ikea heeft gekocht zelf per trein te gaan vervoeren?

Het uitzicht

Ik vind het heerlijk om uit het raampje te staren en weg te dromen bij het Hollandse landschap. Soms vind ik het bijna zonde om verdiep in de krant of je smartphone de weilandjes met koetjes aan je voorbij te laten gaan. Na een drukke dag kan het ontzettend lekker meditatief zijn!

Vrolijk personeel

Sommige treinconducteurs kunnen zo lekker vrolijk omroepen welk station er zo komt. Ik kan echt met een big smile in de trein zitten als er over de intercom een geintje wordt gemaakt of iemand gewoon alleen al klinkt alsof ze er ontzettend lol in hebben. Zo riep er laatst een conducteur om: “Oh en Tom, je moeder staat al op het perron te wachten om je naar je tandartsafspraak te brengen!” – Of wanneer ze in het rijtje van vergeet niet je spullen en vergeet niet uit te checken, ook nog even aangeven dat het handig is als je je kinderen niet vergeet mee te nemen. Dat vind ik altijd wel heel mooi.

Stations

Buiten het feit dat er op veel stations allerlei lekkernijen voor handen zijn (yay Starbucks en yay Yoghurt Barn!), zijn sommige stations ook heel gaaf om te zien. Denk aan het moderne kunstwerk dat station Delft heeft, of juist aan Haarlem, waar gewoon nog het prachtige oude station te zien is compleet met wachtkamer voor de eerste klas en indrukwekkende gevelversiering!

Dus, observeer de volgende keer dat je met de trein gaat eens wat voor geinige gesprekken je opvangt, of kijk eens uit het raampje naar al het moois wat er voorbij komt… Dan is treinen ineens zo slecht nog niet!

Vier last minute aprilgrappen voor 1 April

Ik zat afgelopen week eens in mijn agenda te bladeren en realiseerde me dat 1 April voor de deur stond. Traditioneel natuurlijk de dag om grappen uit te halen, maar eerlijk gezegd heb ik het nooit zo op 1 April gehad. Zout in de suikerpot, huishoudfolie over het toilet, zeep op je tandenborstel… Klassieke “1 april grappen” die iedereen wel eens voorbij heeft zien komen of van heeft gehoord. Ook het internet staat er vol mee, maar eigenlijk zijn dit soort “grappen” helemaal niet leuk.

Ik heb nooit begrepen waarom achter een deur gaan staan met clownsmasker en een mes een “epic prank” genoemd wordt. Dit soort dingen zijn alleen leuk voor degene die de “grap” uithaalt. Zodra je gaat spreken van “slachtoffers” is zo’n grap wat mij betreft al gefaald. – “HAHAHAHA DIE OREO WAS EIGENLIJK GEVULD MET TANDPASTA”. Doei. Dat vind ik dus echt niet leuk.

Nee, ik ben meer fan van de onschuldige grapjes waar beide partijen om kunnen lachen. Het mooie van dit lijstje is dat alle grappen minimale voorbereiding nodig hebben. Mocht je dit artikel dus lezen en nog iets leuks uit willen halen, heb je deze grappen binnen tien minuten operationeel!

Verander de taal van Google

Dat je in de instellingen van de populaire zoekmachine de taal kan veranderen, verbaast waarschijnlijk niemand. Dat je kan zorgen dat Google volledig in het Klingon, of pirate talk kan worden gezet, is misschien wèl een nieuwtje. Heb je toegang tot iemand anders’ computer? Dan kun je via deze link de voorkeurstaal aanpassen: https://www.google.nl/preferences?hl=en-NL&fg=1#languages – Arr matey!

Googly eyes

Alles is leuker als er googly eyes op zitten. Mocht je nog wat googly eyes hebben liggen, is dit je uitgelezen kans om een leuke 1 April grap uit te halen. Je kunt dit beperken tot een bepaalde ruimte of plek, door bijvoorbeeld alles in de koelkast googly eyes te geven, of juist allerlei verschillende dingen in huis beplakken. Zo komt mijn vriend vandaag de gehele dag door het huis willekeurige spullen met oogjes tegen. Blikje cola? Check. Fruitschaal? Check. Swiffer? Check.

31 maart

Heb je een goeie pokerface? Dan kun je deze ook eens proberen. Kijk of het je lukt om mensen die bij jóu een aprilgrap uit (proberen te) halen te overtuigen dat het vandaag eigenlijk 31 maart is en ze een dag te vroeg zijn. Deze grap is lekker simpel en je hebt geen voorbereiding of spullen nodig, maar goed kunnen liegen is voor deze wel cruciaal.

Serveren met een glimlach

Maak gebruik van de reputatie van aprilgrappen met deze grap. Dit is vooral een aanrader bij mensen die zelf vaak ‘gemene’ aprilgrappen uithalen. Serveer iets te eten of drinken (bijvoorbeeld een kopje koffie of een gebakje) en doe extra geheimzinnig. Aandikken is juist goed; Doe alsof je moeite hebt om je lach in te houden of serveer met de boodschap “eet maar lekker op!” – Sit back and watch terwijl het wantrouwen opkomt en hetgeen wat je hebt voorgeschoteld aan alle kanten wordt bekeken en geïnspecteerd. Bonus voor jou als je niet wordt geloofd en je het gebakje terugkrijgt, om het vervolgens uiteraard vrolijk zelf op te eten.

Wat is jouw leukste 1 april grap? Hebben jullie er ook nog een uitgehaald?

Photodiary en shoplog: Een weekend Dutch Comic Con 2017

Daar stonden we dan, om kwart over tien op het station. Ik als Daenerys, mijn broertje als Haruhi Suzumiya, compleet met rokje (ja echt). Het enige weekend van het jaar dat het niet raar was dat mijn broertje tegen mij zei: “Hé, Batman staat achter je”. Ook leuk: We bleken in hetzelfde treinstel te zitten als twee vrienden van mij, die ook op de zaterdag naar de con gingen.

Eenmaal aangekomen hebben mijn broertje en ik ingecheckt bij het hotel waar we van zaterdag op zondag zouden overnachten, en hebben we onze tassen weggezet. Ik had mij ingeschreven voor de ‘Cosplay Catwalk’ (met name omdat je dan een 3D-beeldje kon winnen), dus ik werd op tijd bij de main stage verwacht. Helaas voor mij liepen we vanuit het station tegen een gigantische rij aan, waardoor we twintig minuten te laat pas binnen waren.

Meteen bij binnenkomst liepen we tegen een toffe Harry Potter uitstalling aan. Hier hadden ze allerlei kostuums en spullen uit de films… en kwamen we Dumbledore tegen! Daar moest ik natuurlijk even mee op de foto.

Daarbij kan ik ook een kans om met Captain Picard op de foto te gaan natuurlijk niet laten schieten. Zelfs niet als dat bij gebrek aan de real deal betekent dat ik op de foto moet met een kartonnen bord.

Ik heb mijn ogen uitgekeken bij de Middle Earth display, waar je je eventjes tussen de Hobbits waant. De Uruk-Hai kostuums waren echt supermooi, maar helaas was het te donker om een foto te maken. Er stond een gigantische taart en de Hobbits waren aan het zingen voor Bilbo’s verjaardag. Aan de overkant was een display met overleden elf, wat met de verjaardagsliedjes op de achtergrond dan weer een beetje een vreemd contrast gaf, maar het was allemaal wel erg mooi gedaan! Check trouwens die Hobbit-voetjes… 😉

We hebben de nieuwe Nintendo Switch uitgeprobeerd, waarbij we onder andere een spel speelden waarbij je reactievermogen werd getest in een wild west shootout. Even een eervolle vermelding voor mezelf en het feit dat ik twee van de twee spelletjes gewonnen heb 😉 … En uiteraard moesten we ook nog even los in de silent disco.

Bij de Jurassic Park stand hadden ze gewoon robotdino’s. A la Fur Real Friends 2.0 gingen ze bewegen als je ze aanraakte. Te leuk. Ze hadden ook een tafel vol liggen met ‘wetenschappelijk onderzoek’ en reageerbuisjes. Ook kwamen we John Hammond met T-Rex op de beursvloer tegen. Ik hoop dat deze stand volgend jaar nog verder wordt uitgebreid!

Aan het einde van de dag was ik wel blij dat ik eindelijk de pruik af mocht en de met zorg vastgeplakte jurk van mijn bovenlichaam kon trekken. Een hand vol schuifspeldjes en een paar meter fashion tape later stond ik dan eindelijk onder de douche.

’s Avonds zijn we nog gezellig uit eten geweest bij een leuk tentje, gerund door een Italiaans stel. Ze kookten alleen met verse, lokale ingrediënten en dat was zeker te proeven. Daarna hebben we nog even gezellig gepraat om uiteindelijk rond half twaalf toch maar te gaan slapen. Het uitzicht van onze hotelkamer was niet heel spannend, maar wel tof dat we zo dicht bij de Jaarbeurs zaten. Ik wilde zondag ondanks de korte reistijd wel op tijd op, omdat er een signeersessie was waar ik heel erg naar uit keek. Helaas was dit ook de dag waarop de zomertijd in ging, dus hadden we een uur korter slaap, maar gelukkig begonnen we de zondagochtend meteen goed met een uitgebreid ontbijtbuffet in het hotel.

Ik had vorig jaar op de comic con een Star Trek boek gekocht, die ik dit jaar had meegenomen om te laten signeren door Gates McFadden (Dr. Crusher uit Star Trek: The Next Generation). Ondanks dat geen van de andere gasten mij aanspraken, was dit wel één van de acteurs die ik het liefst een keer wilde ontmoeten. Daarom was ik dus ook superblij dat ik uiteindelijk een handtekening heb weten te scoren en ben ik daar de rest van de dag nog een beetje stuiterig van geweest. Mijn broertje vond ze trouwens een mooi meisje, zei ze.

To Esmee, much love always, Gates McFadden “Dr. Crusher”

Ik heb gedurende het weekend meer dan honderd foto’s gemaakt van toffe cosplays. Er waren echt hele knappe en creatieve kostuums te vinden. Ik kwam zelfs nog twee Jon Snow’s en een heleboel andere Khaleesi’s tegen! Wat vooral grappig was dat ondanks dat ik ongeveer vijf andere Daeneryssen ben tegengekomen, echt iedereen weer een andere Daenerys-outfit aan had.

Er waren zelfs kostuums die licht gaven, bewogen, gigantische vleugels hadden of… water konden kwijlen… (nee echt, dat deed deze Alien). Wij hebben in het gehele weekend in totaal ~25km afgelegd, aldus de stappenteller van mijn telefoon, dus enorm veel respect voor alle dames (en een enkele heer) die op hoge hakken de dag hebben doorgebracht. Ik weet niet hoe jullie het doen.

Het aandeel aan mannen in rokjes en vrouwen-cosplays was trouwens verrassend hoog. Mijn favoriete foto van mijn broertje is een foto van hem met twee andere heren met baard en in kort rokje voor de roze suikerspinkraam.

Helaas kan ik niet alle foto’s hier delen, maar op mijn Instagram kun je nog wat meer foto’s vinden!

Broertjelief is nog even los gegaan in de arcade. Hij blinkt vooral uit in de schietspelletjes, en besloot in zijn eentje een multiplayer-spel te spelen. Uiteindelijk was er om hem heen een kringetje was ontstaan met mensen die foto’s en filmpjes aan het maken waren. Of dat kwam door zijn indrukwekkende speltechniek of het feit dat er een Japans schoolmeisje met baard en een geweer in elke hand wild om zich heen aan het knallen was laat ik even in het midden 😉

Daarna nog lekker struinen door het gedeelte met merchandise. Ik kocht dit Japanse Dorayaki pannenkoekje met matcha vulling… en die was verrassend lekker! Dus ik heb nog een gewone en een hazelnoot-variant meegenomen voor thuis. We hebben ze nog niet geprobeerd, maar ik hoop dat ze net zo lekker zijn als de matcha! Deze waren zo populair dat ze halverwege de zondag volledig waren uitverkocht.

Ook kocht ik Daifuku mochi, Japanse rijstcakejes. Deze hebben een super rare, soort van gel-achtige textuur en een zoete vulling. Ik heb er nu twee gehad, maar ik ben er nog steeds niet over uit of ik het nou lekker vind… er zit niet veel smaak aan en de textuur is heel vreemd. Het is in ieder geval wel heel leuk om een keer geprobeerd te hebben!

Ik kocht bij de artist-stands een leuke sushi button en een sushi en Chikorita sticker voor op mijn tekenmap. Ook heb ik een set eetstokjes gekocht en een setje met Amiibo-kaartjes voor Animal Crossing (3DS). Er zijn de afgelopen tijd een aantal mokken gesneuveld, dus ik vond dat ik een excuus had om deze superschattige Squirtle-mok voor mij en een House Stark mok voor mijn vriend te kopen.

Aangezien het weer zomer (en dus smoothietijd) wordt, heb ik ook deze drinkbeker gekocht, met Pusheen en allemaal gebakjes. Ik ben echt onwijs fan van dit katje, de designs zijn zo schattig. Oh, en over schattig gesproken, wat dacht je van dit mini ijscolampje? Ik kon ‘m niet laten staan!


Broerlief is met dit gigantische zwaard a 160(!) euro aan de haal gegaan. Dit schijnt een replica van een World of Warcraft zwaard te zijn. Hij is onwijs gedetailleerd en ziet er in het echt nog indrukwekkender uit. Ben heel benieuwd hoe het staat als deze eenmaal aan zijn muur hangt!

Om 16:00 besloten we er een einde aan te breien en zijn we weer richting de trein gegaan. We hebben echt een superweekend gehad en zoals ik in mijn blog van maandag al liet weten, kijken we onwijs uit naar volgend jaar. Ik ga alvast brainstormen voor een nieuwe cosplay!