Vijf redenen waarom ik Sint Maarten in wil ruilen voor Halloween

Laat ik beginnen met het feit dat ik plechtig beloof dat ik op elf November klaar zal staan met een grote schaal met snoep. Toch vind ik het ergens best jammer dat we in Nederland Sint Maarten vieren, en geen Halloween. Als liefhebber van horror en alles wat griezelig en eng is, is Halloween met uitstek dé feestdag voor mij. Ik vind het fantastisch dat Halloween steeds meer terrein wint in Nederland en de evenementen de laatste tijd uit de grond schieten. Sterker nog, van mij mogen ze Sint Maarten eigenlijk gewoon wel vervangen voor Halloween, en wel om de volgende redenen…

Read more

Dingen die ik heb gemist toen ik op vakantie was

Zoals jullie in mijn vorige blog over mijn vakantie hebben kunnen lezen heb ik onwijs genoten van mijn fantastische vakantie naar Griekenland. Ik had oprecht geen heerlijkere vakantie kunnen wensen, met prachtig weer, hele mooie bezienswaardigheden, wonderschone natuur, overheerlijk eten en vooral ook veel gezelligheid. Toch was ik, na twee weken, wel weer blij om naar huis te gaan. Buiten het feit dat ik uiteraard mijn vrienden en familie graag weer wilde zien, waren er ook andere minder voor de hand liggende dingen die ik toch wel een beetje miste.

Read more

Mijn sleutelavontuur: Waarom ik een slechte inbreker zou zijn

Sleutelbos

Mijn sleutelbos is groot. Ik heb er sleutels van mijn werk, huis, auto, fiets en vader’s én moeder’s huis aan zitten. Alsof dat nog niet genoeg is heb ik deze uitstalling afgemaakt met ongeveer één extra sleutelhanger per sleutel en heb ik ook altijd een mini-meetlintje (je weet maar nooit) en een winkelwagenmuntje bij me.

Afijn, als ik in een tas naar mijn sleutelbos moet graaien duurt het vaak niet lang voordat deze boven komt drijven, al is het alleen maar omdat mijn sleutelbos vaak al rammelend de helft van de tas beslaat.

Read more

Zullen we ons eens wat minder druk maken?

De kruidnotendiscussie

Deze blogpost begon allemaal met de kruidnotendiscussie, die elk jaar weer oplaait: De Albert Heijn kondigde eind Juli aan weer kruidnootjes in de schappen te hebben liggen. Half Nederland kondigde begin Augustus aan woedend te zijn dat de kruidnoten er al weer waren.

Ik zie het probleem niet zo goed. Kruidnootjes zijn gewoon lekker, of het nu december of maart is. Nauurlijk is dit eigenlijk wel een soort van ‘seizoensproduct’, omdat kruidnoten nu eenmaal horen bij Sinterklaas, maar hé; Ik eet ook stamppot in de zomer. Afijn, mensen maken zich ineens druk over het feit dat er een heleboel suiker in kruidnoten zit, want dat is in Augustus namelijk wel een probleem en eind November niet(?). Oh en daarbij vergeten we even dat de supermarkten het hele jaar vol met producten liggen die bijna puur suiker zijn.

Om even iets recht te zetten: Het is helemaal niet zo dat ik zo’n fervent voorstander ben van kruidnootjes in juli in de schappen. Sterker nog, waarschijnlijk zal ik ze ook niet kopen tot de Sinterklaas-tijd. (Dat heeft trouwens vooral te maken met het feit dat ze zo makkelijk ‘snoepbaar’ zijn en je zo een halve zak verder bent). Waar ik vooral tegen aan loop is dat er mensen zijn die hier zo furieus om kunnen worden, dat er boycots en doodsbedreigingen naar het hoofd van de supermarkteigenaren worden geslingerd.

Dat brengt me tot het punt achter deze blogpost.

Read more

Photodiary: Harry Potter The Exhibition

Afgelopen week was het dan eindelijk zo ver. Ook ik ben naar Harry Potter The Exhibition geweest! Deze expositie is al sinds februari in Nederland, dus ik ben er ontzettend laat bij. Ik zag dat in September de laatste tickets over de balie gaan, dus dat als ik wil gaan ik toch echt nu moest. Ik wilde eigenlijk vanaf het begin al heen, maar ik had van meerdere mensen al begrepen dat het aan het begin van het jaar echt onwijs druk was. Ik had uiteindelijk zo lang gewacht dat de mensen die ik kende en er heen wilden allemaal al waren geweest. Toch wilde ik wel heel graag heen, dus had ik besloten om gewoon alleen een keer te gaan.

Verjaardagscadeau

Mijn vriend had mijn enthousiasme al een tijdje aan moeten horen, dus die had besloten om (alvast) als cadeautje voor mijn verjaardag hier heen te gaan. Uiteraard heb ik per ongeluk de verrassing verpest door net een week daarvoor toch met mijn vader af te spreken, die ook wel graag heen wilde. Moest mijn vriend dus toch verklappen dat hij al kaartjes had… Oeps!

Ik had een kaart gemaakt (oké, alleen de binnenkant- credits voor de buitenkant gaan naar make that the cat wise) als excuus dat ik hem onwetend de verrassing had laten verklappen, maar kon me daardoor wèl van te voren heel erg verheugen over het feit dat ik eindelijk naar de expositie kon… en ik kon me voorbereiden door mijn butterbeer shirt aan te trekken 😉

Ik dacht dat het vrij rustig zou zijn door de combinatie van de vakantieperiode en “iedereen die heen wil is vast al geweest”, maar we hebben uiteindelijk toch nog best even in de rij gestaan. Bij binnenkomst vroegen ze om een vrijwilliger voor de sorting hat, om te kijken in welke house je zou worden ingedeeld. Uhhh… IK! Zie hieronder my face when ik ingedeeld werd bij ‘mijn’ house: Hufflepuff.

De expositie

Daarna door langs de Hogwarts Express naar de expositie, waar allerlei attributen en kostuums stonden uit de originele Harry Potter films. Het was echt ontzettend gaaf gedaan. Ik verwachtte een soort museum-like idee, maar het was echt een belevenis. De hele hal was sfeervol aangekleed en er draaide Harry Potter muziek/sound-effects waardoor je je echt in de Harry Potter wereld waande. Zo had je bijvoorbeeld een muur met de proclamations van Umbridge, ramen met fake bliksem-effect en liep je op een bepaald punt gewoon Hagrid’s hut binnen.

Belevenis

Je kun buiten dat je van alles kon zien ook het één en ander doen. Zo kon je Mandrakes uit hun potje halen, waarbij ze echt begonnen te schreeuwen (gelukkig niet zo hard als in de film!) en kon je Zwerkbal spelen. Bezem helaas exclusief, dus eigenlijk vooral ballen door hoepels gooien… maar hé, het gaat om het idee. Wat trouwens ook wel leuk was was dat we meerdere medewerkers hebben gesproken die echt allemaal wel fan waren. Leuk dat men daar ook echt met passie stond, en niet zomaar random als promotiewerk een Harry Potter shirt aan hebben getrokken. De man die de toverstokken beheerde voor de souvenir-foto die aan het begin werd gemaakt, kon helemaal met passie benoemen wiens toverstok van wie was, en ging vol overtuiging met zijn collega discussiëren waarom ze eigenlijk geen toverstokken hadden liggen van een Hufflepuff. Leuk!

De kostuums waren met zoveel oog voor detail gemaakt. Heel gaaf om dat zo van dichtbij te kunnen zien, want in de films valt het toch wat minder op. Ook Dobby stond in de hal (met sok) en Felix de Phoenix was ook onwijs gedetailleerd, tot rimpeltjes en mini-veertjes aan toe. Uiteindelijk hebben we ongeveer een uur rondgelopen. Volgens een medewerker die ik later sprak verschilt het heel erg per persoon… Sommige mensen zijn er met dertig minuten doorheen. Op zich was het ook niet bijzonder groot, maar ik vond het het wel waard! Komt misschien ook omdat ik ben opgegroeid met de boeken en de films al talloze keren heb gezien 😉

Aandenkens

Aan het einde was uiteraard een souvenirwinkel. Ik moet zeggen dat alles wel ontzettend duur was, maar kudo’s dat zelfs dit gedeelte zo tof was aangekleed. Ze hadden shirts, house robes, stickers, schrijfveren en uiteraard toverstokjes. Dit waren replica’s van de toverstokken van de personages uit Harry Potter en ik moet toegeven dat deze wel echt heel mooi vervaardigd waren en met zorg verpakt. Ik kocht zelf een Chocolate Frog, waar ook echt een Collectible Wizard Card in zat! Ik kreeg Salazar Slytherin, die ook echt holografisch is en dus de illusie heeft dat ‘ie beweegt… te tof! Ook moest ik uiteraard nog een Hufflepuff-pin hebben en heb ik, ondanks de hoge prijs van 15,- (beetje absurd eigenlijk) in het kader van you can’t put a price on memories de souvenir-foto van het begin van de expositie meegenomen… Ik vond hem te leuk!

Wat was dit gaaf zeg! Mocht je nog niet geweest zijn, maar toch ergens nog een kriebel voelen om het te doen… GAAN! Ik ben echt ontzettend blij dat ik toch ben geweest.

Ben jij al bij de Harry Potter exhibition geweest? Wat vond je er van en wat was jouw favoriete onderdeel?

5 Dingen die ik een beetje raar vind

bron: thespruce.com

Vandaag even een niet zo serieuze post, maar ik meen het wel. Dit zijn van die dingen waar menigeen nooit bij stilstaat, maar die ik eigenlijk wel een beetje raar vind. Bijvoorbeeld hamburgers met broodjes in alle kleuren van de regenboog en de technologische ontwikkeling die er voor zorgt dat ik auto’s niet meer van kermisattracties kan onderscheiden. Lees je mee?

Vieze reclames

Hoe vies pannen/douches/keukens altijd zijn in reclames voor schoonmaakmiddel… Ziet er altijd uit alsof ze een maand hebben gewacht om überhaupt een schoonmaakpoging te doen. Bahhhh… Wat dacht je er van om gewoon wat eerder schoon te maken?! Dan had je ook geen dure atoomkracht-schoonmaakmiddel nodig gehad.

Smoothie bowls

Smoothies, maar dan in een schaaltje. Misschien is dit een kwestie van don’t knock it ‘til you try it, maar smoothies horen toch in een glas…? Zet je dan het kommetje aan je lippen? Of lepel je dat dan uit het kommetje als een soort yoghurt? En kun je als je dan zo graag wilt lepelen dan niet beter gewoon yoghurt eten? Wat is dan de toegevoegde waarde van het kommetje? Ik zie het gewoon niet.

Gekke knipperlichten

Dat een hele boel moderne auto’s in plaats van een knipperlicht dat gewoon knippert een gek balkje hebben dat volloopt met lampjes. Call me old-fashioned, maar een knipperlicht is gewoon een knipperlicht. Ik waan me altijd direct op de kermis als ik zo’n lamp zie.

Kledingstukken langs de snelweg

Soms zie je wel eens sokken of schoenen langs de weg liggen… ik vraag me altijd af hoe dat kan gebeuren. Ik neem aan dat als je kofferbak open staat je wel wat meer verliest. De enige andere optie is dat het uit je raampje vliegt, maar ik zie niet zo goed hoe dat dan kan gebeuren. Het rare vind ik dat je echt heel vaak tegenkomt, dus er zijn blijkbaar een heleboel mensen die hier toch last van hebben… Of is er gewoon één iemand door Nederland aan het reizen en tegelijkertijd kledingstukken langs de snelweg aan het strooien?

De rainbow food-trend

Je weet wel, eten in regenboogkleuren. Best gaaf voor taarten en cupcakes, maar ik vind regenboogtosti’s, bagels en sushi er gewoon echt niet lekker, en eigenlijk vooral een beetje chemisch uit zien. Daarbij vraag ik me af of je al die gekke kunstmatige kleurstoffen wel in je lijf wil hebben … goed is het in ieder geval niet. Mocht je trouwens honger krijgen van de foto hierboven (hoe dan?), door op de link in de bron te klikken vind je het recept.

Wat vind jij nou raar? Oh, en ben jij wel eens een kledingstuk verloren op de snelweg? Ik ben oprecht benieuwd hoe dat gebeuren kan. Vertel het me.

Waarom genderneutrale taal wél belangrijk is

Genderneutraal

Eerder deze maand kwam de Londense metro met het nieuws voortaan zijn reizigers genderneutraal te gaan toespreken. “Good morning everyone!” klinkt het nu uit de luidsprekers, in plaats van “Good morning ladies and gentlemen”.

De gemeente Amsterdam heeft afgelopen week een regenboogtaalgids uitgebracht waarin ambtenaren worden voorgelicht over genderneutraal taalgebruik. In plaats van “geachte dames en heren”, krijg je dan een aanhef als: “beste lezers” of “geachte bewoners”. Maar wat is er dan zo mis met “meneer en mevrouw”, vragen veel mensen zich af. Ontzettend overdreven, vinden anderen zelfs.

Ik ben juist heel erg vóór sekseneutrale taal en wil in deze post graag uitleggen waarom. Niet per sé om je op andere gedachten te brengen, al zou ik dat natuurlijk wel tof vinden, maar vooral om je aan het denken te zetten.

Read more

Persoonlijk: Dingen anders doen

A Bowl of Happiness in een nieuw jasje

Sinds Februari blog ik nu meerdere malen per week op abowlofhappiness.nl. Voordat je denkt te weten wat er nu gaat komen; Ik vind het nog steeds onwijs leuk! Dit blog is eigenlijk voornamelijk ontstaan als een platform om recepten op te delen. Ondertussen heb ik, eigenlijk een soort van per ongeluk, allerlei andere leuke blogs en bloggers ontdekt. Wat ik zelf het leukst vind aan het lezen van andere blogs, buiten overheerlijke recepten om, zijn lifestyle- en persoonlijke blogs. Ik vind het leuk om een blogger te ‘leren kennen’ en een kijkje te nemen bij wat iemand zoal bezig houdt.

Persoonlijk

De laatste tijd schreef ik al wat meer persoonlijke blogs, maar de persoon achter de blog houdt zich nog steeds schuil… achter de blog. Ik vond het wel eens tijd om daar achter vandaan te komen! Allereerst heb ik mezelf getrakteerd met een nieuw fris uiterlijk voor de blog en heb ik eigenlijk de ambitie om ook wat meer van mezelf te laten zien. Enerzijds best eng, maar eigenlijk vooral heel erg leuk. Ik zal binnenkort een over mij pagina aan de blog toevoegen en wil gaan beginnen met het posten van een maandelijks ‘overzichtje’ met vooral veel foto’s en een kort stukje tekst over wat mij allemaal heeft beziggehouden die maand. Als iemand die al bekend staat om de zin “ho, wacht, eerst even een foto maken” en de SD kaarten vol met vakantiefoto’s, weet ik zeker dat dat geen probleem gaat worden. De eerste kun je eind deze maand al online zien!

Verder ga ik wel lekker door met het delen van recepten, leuke Netflix-tips (er komen er binnenkort weer een paar aan!), verslagjes van hotspots, geinige informatie en andere betweterige artikelen. Alleen nu aangevuld met nog net even een vleugje meer ik. Gewoon, omdat ik het heel erg leuk vind om onzinnige informatie te delen, zoals dat ik het halve tuincentrum heb leeggekocht aan bloemen voor in de tuin en zo.

Om dan meteen maar te beginnen…

Persoonlijke noot nummer #1 is dat ik bezig ben met een opleiding. Ik hou vanaf nu even een slag om de arm in het kader van elke week drie blogposts maken, omdat ik merk dat het af en toe best lastig is om een 32-urige werkweek te combineren met een opleiding, huishouden, sociaal leven èn hobby’s. Ondanks dat mijn blog ècht oprecht een hele toffe hobby is, wil ik mezelf iets meer leeway geven om af en toe niet alleen maar dingen te hoeven. Dat betekent niets meer en niets minder dan dat je mogelijk de komende tijd wel eens twee blogposts per week gaat zien… Waarschijnlijk omdat ik dan toch een keertje heb besloten liever even in het zonnetje te gaan zitten.

Oh ja, over die onzinnige informatie; Tuinfoto’s coming up. Stay tuned!

P.S. Wat vind je van de nieuwe lay-out? Ik ben alvast fan!

P.P.S. Kijk mij eens klagen over het huishouden. Twee hele personen en een egel, met hele nette taakverdeling èn een eigen vaatwasser. En dan iets over het zo zwaar hebben.

Ik ben een dorpsmens

Tijdens mijn studie was ik veel in Den Haag te vinden. Dit betekende elke dag ruim een uur reistijd heen en ruim een uur terug. Ondanks dat ik de charme van Den Haag voor veel mensen zeker kan inzien, heb ik geen seconde overwogen om tijdens mijn studie op kamers te gaan. Ik ben namelijk ècht een dorpsmens.

Randstad

Ok, ik geef als eerste toe dat ik het verrekte fijn vind dat ik in de randstad woon. Al mijn hele leven woon ik dichtbij Haarlem en als ik wil stap ik zo op de trein voor een dagje Amsterdam. Dat Amsterdam prachtig is hoef ik waarschijnlijk niemand te vertellen en ook Haarlem is rijk aan prachtige architectuur, toffe hotspots, leuke straatjes en een geweldig intrigerende historie. Haarlem is ook zeker een stad waar ik echt van hou. Toch ben ik na zo’n dagje stad altijd bijzonder blij om weer thuis te zijn. Ik kan het me dan ook slecht voorstellen dat zoveel mensen absurde bedragen neertellen voor een huis midden in de stad… Maargoed, zelfs met geld toe krijg je mij (om te wonen dan) de binnenstad van Amsterdam nog niet in.

Het leed dat parkeren heet

Ik begin even met een inkoppertje: parkeren. In de stad kost parkeren overal geld en wordt schaamteloos de hoofdprijs gevraagd voor dertig minuten in een eng krappe parkeergarage. Zo kent Haarlem ook delen waar je als niet-vergunningshouder een hele grote uitdaging hebt aan een poging om binnen tien minuten loopafstand van je bestemming te parkeren. Om over de prijs van een parkeerplek bij je huis nog maar te zwijgen…

Liever groen dan grijs

Omdat huizen in de stad enorm gewild zijn, kent ‘de stad’ over het algemeen wat weinig groen. Ik vind het heerlijk dat ik nu een tuin heb en dat ik waar ik nu woon met gemak naar het stand kan fietsen en bos- en natuurgebieden voor het uitkiezen heb. Dit zou ik voor geen goud willen omwisselen voor één of ander parkje met zo weinig oppervlak dat ik in tien minuten van de ene naar de andere kant loop en je ook in het midden het geluid van razende auto’s nog op de achtergrond hebt.

Dorpse gezelligheid

Er is zeker een case te maken voor stadse anonimiteit, maar ik vind het stukken echt leuk dat de plaatselijke bakker je na enkele bezoekjes herkent en iedereen even een praatje maakt. Dorpen kennen ook vaak nog wat meer de kleine plaatselijke ondernemer, die dan vaak al jaren een bekende naam is in het dorp (en leuker nog; daarvoor diens vader (en daarvoor diens vader)).

Wat misschien wat minder voor de hand ligt, maar mij wel enorm opviel in de stad, is dat mensen vaak wat meer op zichzelf zijn. Niet dat ik het de stadsmussen onder ons aanreken dat ze met het tegenkomen van honderden mensen per dag niet iedereen goedemorgen gaan wensen (dat snap ik heel goed), maar dat is wel iets wat ik leuk vind aan een dorp. Ik word er vrolijk van om even de ander te erkennen en even een praatje of gewoon alleen al een lach of knikje te doen.

Keuze snel gemaakt

Na een dagje in de stad rondgehobbeld te hebben, moet ik altijd de drukte even verwerken. Misschien is dit mijn introverte kant, of een kwaal in de categorie control freak, maar ik moet er altijd even aan wennen dat er in de stad zoveel om mij heen gebeurt. Met zoveel mensen, auto’s, trams en fietsen om je heen is het houden van overzicht in de stad best lastig. Meestal heb ik als ik weer terug ‘in de rust’ ben pas door wat een energie dat scheelt. Af en toe de stad in vind ik ècht wel heel leuk, maar ik zou er niet aan moeten denken om elke dag midden in die drukte te leven.

Voor mij liever een beetje een tussenvorm. Ik zou het namelijk ook wel heel jammer vinden om ver van good old Haarlem te wonen.

Ben jij een stadsmens, of ben jij ook beter op je plaats in een dorp? En zou je dan ook toch graag wel een beetje centraal blijven, of juist zo ver mogelijk het platteland in? Ik ben benieuwd!

Mijn Stom!-lijstje

Als je wel eens de Linda leest, heb je vast de Stom!-rubriek wel eens voorbij zien komen. Zo niet; Dit is een rubriek waar bekende Nederlanders een lijstje maken met dingen die zij stom vinden. Ook bij het tv-programma Linda’s Zomerweek kwam deze telkens weer terug. Omdat ik dit altijd zo ontzettend leuk vond om te zien/lezen, heb ik geïnspireerd door de Linda heb ik mijn eigen Stom!-lijstje gemaakt.

Hier volgen de dingen die ik nou eens stom vind, met een knipoog!

Vind jij deze rubriek ook zo leuk? En wat vind zou er in jouw Stom! lijstje komen te staan?