De grote appel smaaktest

“An apple a day keeps the doctor away!” – Ik eet bijna elke dag wel een appel. Appels zijn supergezond en een heerlijk tussendoortje. Sommigen zijn zoet, sommigen zijn zuur; Appels zijn niet allemaal hetzelfde. Er zijn verschillende appelrassen en deze hebben allemaal andere kwaliteiten en smaken. Ik heb een hele boel van deze verschillende soorten uitgetest op smaak en kwaliteiten, waar deze blogpost uit is ontstaan. Natuurlijk blijft dit altijd mijn mening en kan het dat jij het daar absoluuuut niet mee eens bent, maar misschien dat je naar aanleiding van deze post eens een (ander) appeltje gaat uitproberen.

Ik heb de appels een korte beschrijving en een ongegeneerde out-of-five Bowls of Happiness punten gegeven. Pak er een appeltje bij en lees mee!

Read more

Getest: Hema tompouce showermousse

De Hema en tompoucen zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Dat weten ze bij de Hema zelf ook maar al te goed, dus hebben we tegenwoordig tompouce powerbanks, tompouce luchtbedden, tompouce tissuedozen, tompouce gezichtsmaskers en nu ook… tompouce douchemousse! Ik zag het geinige busje laatst liggen en kon het niet laten om hem toch even uit te proberen. Wat ik er van vind lees je vandaag in deze blogpost!

Read more

29 Augustus 2017: Franz Ferdinand in Paradiso Amsterdam

Een tijdje terug lukte het me om kaartjes te krijgen voor het binnen no-time uitverkochte concert van Franz Ferdinand in Paradiso. Afgelopen dinsdag was het dan ook eindelijk zo ver om één van mijn favoriete bands live te zien. Deze band staat bekend om hun fantastische live-optredens en geweldige technieken, dus de lat lag voor aanvang al aardig hoog. Zelfs na hun afwezigheid op het podium van de afgelopen vier jaar wisten ze aan alle verwachtingen te voldoen!

Read more

Resetknop voor je haar: Olaplex

Disclaimer vooraf: Ik heb op geen enkele wijze samengewerkt met Olaplex voor dit artikel.

Revolutie op haircare-gebied

Hoi. Ik ben Esmee en ik ben altijd een beetje traag met nieuwe ontwikkelingen en het volgen van hypes. Ik ben nu eenmaal niet zo beauty-georiënteerd en trends in die categorie doen me dan ook weinig. Niet gek dus, dat ik nog nooit van Olaplex gehoord had totdat ik een voor en na foto tegenkwam op Instagram.

Olaplex belooft heel wat. Het zou beschadigd haar repareren en kan ook gebruikt worden in combinatie met kleuring om de beschadigende effecten van de behandeling tegen te gaan. Ik heb in mijn middelbare school-periode nogal vaak met het donkerste donkerbruin mijn haar geverfd, wat mijn haar mij niet helemaal in dank heeft afgenomen en waarna het nooit meer hetzelfde is geweest. Daarbij, zoals je onder deze post kan zien op de zéér professionele voor/na foto die ik heb gemaakt, waren mijn puntjes sowieso aan wat liefde toe. Omdat ik al een hele tijd bezig ben met mijn haar te laten groeien (waarom gaat dat zo traag?!) en “twee centimeter” in kappers-jargon blijkbaar wordt verstaan als “minstens zes centimeter, maar als het even kan het liefst wat meer”, wilde ik het toch liever niet laten knippen. De salonbehandeling van Olaplex kostte ergens richting drie tientjes, dus in het kader van wie niet waagt, wie niet wint leek het me wel een optie om te proberen.

De behandeling: Stap 1 en 2

Ik heb gekozen voor de maximum treatment voor beschadigd haar, dus zonder kleuring. Na het wassen krijg je twee keer een soort ‘haarmasker’ in. Dit zijn stap 1 en 2. Stap 1 moet even vijf minuutjes blijven zitten, waarna stap 2 er over heen gaat. Dit moet zo’n kwartiertje intrekken. Daarna wordt het er uit gespoeld en kan je haar worden gedroogd.

Genoeg tijd om gekke bekken te trekken en even een selfie te schieten terwijl je bij de wasbak hangt.

Het resultaat

Natuurlijk hoopte ik wel dat de behandeling zou werken, maar dat het zó goed zou werken had ik niet verwacht. Meteen na de behandeling was mijn haar superzacht en had het meer volume dan voorheen. Voor het eerst was ik tevreden met het aanzicht van stijl haar en ik draag sindsdien mijn haar ook veel vaker los zonder het eerst te krullen. Mijn puntjes zagen er gewoon uit alsof ze geknipt waren (maar dan zonder meteen een bob-lijn aangemeten te hebben gekregen!)

Toen ik het later thuis een paar keer had gewassen merkte ik dat ik veel minder conditioner nodig heb dan voorheen. Mijn haar is echt veel makkelijker door te kammen! De verbetering in volume is ook gebleven en oké, misschien ietsje minder dan direct na de behandeling; maar mijn haar is nog steeds heel erg zacht.

Soms draag ik mijn haar in een grote nonchalante knot, waarbij ik altijd even het één en ander vast moet zetten met bobby pins. Als ik dan ’s avonds mijn knot er uit haalde leek mijn haar altijd op een ontplofte lamavacht. Niet dat het nu heel veel beter is om met een Farrah Fawcett-kapsel rond te lopen (dat doet het nu na een knot namelijk), maar je merkt wel overduidelijk dat mijn haar minder breekbaar is en meer aankan. Zelfs na bobby pin-mishandeling glanst het nog en ziet het er levendig uit.

Op deze voor/na foto, zeer professioneel genomen met mijn telefoon in de badkamerspiegel, kun je wel degelijk het verschil zien. Dit is alleen een Olaplex behandeling zonder knippen. Mijn puntjes zien er vooral een stuk gezonder uit en mijn haar valt over het algemeen wat mooier, het lijkt wel minder ‘zwaar’ en ziet er voller uit.

Ik hoop niet dat het nodig is dit te vermelden, maar links is voor en rechts is na de behandeling.

Thuis onderhouden: Stap 3

Even kort door de bocht: Alles wat je met je haar doet zorgt voor beschadigingen. Gebruik van de stijltang en krultang, je haar borstelen, maar ook gewoon wassen doen allemaal afbreuk aan de kwaliteit van je haar. Om je haar te blijven voeden en de kwaliteit te behouden die je na de behandeling hebt is er stap 3, die je één keer per week (of per twee weken) thuis kan gebruiken. Deze kost 30,- en kun je even laten zitten en uitspoelen, of zelfs ’s nachts als een soort haarmaskertje gebruiken voor nog beter resultaat. Best een prijzig product (je doet er ongeveer twee maanden mee), maar wat mij betreft het wel waard. Na een thuisbehandeling is je haar weer heerlijk zacht en ziet het er echt direct weer vitaler uit. Naar horen zeggen zou het op lange termijn ook een zichtbaar verschil moeten gaan maken in de kwaliteit van je haar… Ik blijf het in ieder geval gebruiken en ben erg benieuwd om over een tijdje de resultaten te zien!

Heb jij ervaring met Olaplex? Wat vindt je er van?

Samsung Galaxy Tab S3: Eerste indruk

Ik ben lid van de website Insiders. Hier kun je je inschrijven om producten te mogen testen en reviewen. Ik kwam een campagne tegen voor het testen van de Samsung Galaxy Tab S3. Ik heb nu een Galaxy S2, die wel aan vervanging toe is. Deze tablet zag er gelikt uit en had ook nog eens hele goeie specificaties, dus ik heb me meteen aangemeld. Ik mocht het pakketje ophaen bij een pakketpunt en heb hem meteen uitgeprobeerd. Vandaag een blogje over mijn eerste indrukken van deze tablet!

 

Lichtgewicht

Het pakje woog bijna niets. De tablet zelf is dan ook superdun en heel erg licht. Dit is een prachtig design en de glazen achterkant is een enorme verbetering vergeleken met de S2, maar dit betekent wel dat je overal vingerafdrukken achterlaat en ik persoonlijk constant het gevoel had wat je krijgt als je iemand’s baby vasthoudt… Hij is namelijk heel fragiel. Ik ben ontzettend bang dat ik hem laat vallen… of dat hij spontaan uit elkaar valt als ik er naar kijk. Hopelijk verbetert dat als ik hem wat langer gebruik!

S Pen

De tablet wordt geleverd met een S Pen; Een mooie stylus die prettig in de hand ligt. Hij voelt echt als een pen en is niet zo ongemakkelijk om vast te houden als veel andere stylussen. In combinatie met het prachtige scherpe display kun je deze pen perfect inzetten om te tekenen of je handlettering te oefenen. Hij werkt ook nog eens heel intuitief; Door harder te drukken krijg je een dikkere lijn in je teken-app. Na een korte test leek het scherm ook heel accuraat en zonder vertraging te reageren op de pen. Wel een groot nadeel dat je ‘m niet vast kan zetten aan de tablet. Ik raak dat soort losse dingen altijd heel gauw kwijt.

De aansluiting voor de koptelefoon zit aan de onderkant van de tablet. In de praktijk soms een beetje onhandig als je hem rechtop wil gebruiken. Je kunt ook nog een keyboard cover kopen, wat op zich super handig is. De tablet die ik voor mijn werk gebruik heeft er ook één, en die vind ik onwijs prettig in gebruik. Helaas kost zo’n cover meer dan €100(!), dus ik heb er eentje op AliExpress besteld voor vier euro… Dan maar geen toetsenbord.

Scherm

Het AMOLED scherm is super scherp en de kleuren zijn prachtig helder. Aangezien het lekker weer was, kon ik hem meteen in de zon uitproberen. Waar de meeste schermen het toch echt opgeven met tegenlicht van de zon, blijft het scherm van de Samsung Galaxy Tab heel duidelijk te zien en blijven de kleuren mooi. De tablet ziet er gelikt uit en doet het ook heel leuk in combinatie met mijn Samsung Galaxy S6. Ze hebben namelijk hetzelfde design.

Veelbelovend

Deze tablet belooft nog veel meer… Ik ga binnenkort ook testen hoe hij het doet met spelletjes en natuurlijk de camera. Ook ben ik heel benieuwd hoe lang de batterij meegaat en hoe snel de tablet oplaadt. Hij heeft vier speakers en belooft veel in de categorie muziek en video. Zo schijnen de speakers superscherp geluid te geven en zich zelfs in te stellen op de oriëntatie van je tablet, zodat je altijd vanaf de goede kant geluid hebt. Ik ben heel erg benieuwd! Binnenkort een uitgebreide review!

Review: Barú marshmallows van Streekmarkt.be

Dit artikel is geschreven in een samenwerking.

Dit is niet echt een bekentenis en waarschijnlijk ook niet echt een verrassing, maar ik hou van zoetigheid. Ik roep al tijden dat ik ooit nog eens naar een lopend buffet ga en dan de gehele hoofdmaaltijd oversla om drie rondes dessert te doen (ik meen dit bucketlist-item ooit nog eens waar te maken).

Antwerpse spekken

Mijn favoriete snoepgoed is al sinds ik me kan herinneren het spekje. Het allerlekkerst zijn de echte ambachtelijke Antwerpse spekken. Als ik deze zie, en dat gebeurt gelukkig niet heel vaak, móet ik ze meenemen. Toen ik dan ook de vraag kreeg van Streekmarkt.be of ik misschien spek wilde testen voor een blog heb ik hier welgeteld twee seconden over na moeten denken (uh, JA?!). Ik had dan ook maar één vraag; hoe snel kan ik ze hier hebben?!

Ik kreeg deze leuke doosjes thuisgestuurd. Wat ze trouwens gratis doen vanaf een bestelling van €20,-.

Deze spekken van het merk Barú zijn handgemaakt en bevatten geen kunstmatige kleur- en smaakstoffen… daar houden we van! Ik mocht de smaken aardbei-cacao, geroosterde kokos, caramel zeezout en vanille uitproberen.

De eerste indruk van deze marshmallows zit wel snor. Ze zijn verpakt in een hele lieve verpakking met vrolijke, maar subtiele kleuren en een speels lettertype.

Vanilla bean

Ik begon met proeven bij het meest neutrale spekje, de vanilla bean. Deze zijn lekker, maar qua smaak niet heel bijzonder. Wat wel tof is, en wat je ook bij de andere spekjes merkt, is dat ze best stevig zijn. Mijn vriend merkte terecht op dat ze hem qua structuur aan nougat deden denken. Ze hebben een beetje een ‘fudgey’ structuur en dat bedoel ik in de meest positieve zin. Het blijven wel echt gewoon spekjes, maar ze zijn niet naar plakkerig (zoals goedkope marshmallows vaak hebben). Ze zijn ook niet ultra-zoet, wat ik ook wel heel erg fijn vind.

Aardbei cacao

Als je deze uit het zakje haalt ruik je meteen de cacao… zo lekker! Het diepe van cacao is een supergoeie combinatie met het frisse van de aardbei. Deze spekken zijn heerlijk snoepig zoet, maar niet tè zoet en door de stevige structuur proef je de smaak extra goed. Ze hebben heel veel smaak en het smaakt ook heerlijk fruitig. Geen gekke chemische snoepsmaak dus. Dat komt waarschijnlijk omdat ze niet met gekke extractjes, maar met èchte aardbeien zijn gemaakt!

Geroosterde kokos

Nadat mijn vriend en ik allebei van alle spekjes hadden geproefd, hebben we er direct daarna allebei nog eentje extra van deze genomen, omdat deze ZO lekker was. Kokosspekjes zijn mijn favoriete spekjes ooit (al sinds ik klein was, zie bijgaande kleuterfoto voor bewijs), maar ik had nog nooit getoaste kokosspekjes gehad. Het toasten zorgt ervoor dat de kokos wat harder en minder zompig wordt. Omdat het spekje van zichzelf natuurlijk al heel zacht is, is het een heel fijn contrast om de kokosnoot wat knapperiger te hebben.

Karamel zeezout

Deze is per stuk verpakt in een wikkel die net zo leuk is als de doosjes. Het is dat ik zo’n fan ben van de kokos, anders zou deze mijn favoriet geweest zijn. De combinatie van de harde laag chocola, gevolgd door het zachte kussentje is echt superlekker. Ook zit er een goeie dot karamel in. Ik miste wel een beetje de zoutsmaak, althans, ik denk dat hij met meer zoutsmaak er niet lekkerder op was geworden, maar misschien kunnen ze deze beter gewoon ‘dark chocolate caramel’ noemen.

Als je normaal karamel-zeezout producten ziet, zit hier melkchocolade bij. Zoete chocola werkt nou eenmaal gewoon beter met deze combinatie. Ik vond het daarom bijzonder dat ze hier voor pure chocola waren gegaan, maar zodra ik een hap had geproefd begreep ik het direct. Het zoete van het spekje is namelijk absoluut briljant met de pure chocoladesmaak.

Afhankelijk van wie je het vraagt was het of heel jammer of heel goed dat ik er hier niet meer van had, want buiten dat deze spekjes gewoon een hele lekkere smaak hadden, ben ik echt heel erg weg van de combinatie van de laag harde chocola met het zachte van het spekje, dit werkt echt onwijs goed.

Conclusie

Deze marshmallows zijn spekjes 2.0. Ze zijn niet overdadig zoet en ze zijn stevig, maar toch luchtig. Het is natuurlijk ook super gaaf dat ze allemaal bijzondere smaken hebben (er bestaan er buiten deze namelijk nog veel meer). Eigenlijk is dit de culinaire versie van de marshmallow – Ik ben zeker fan! De spekken kosten €3,18 voor een doosje van 60 gram. Dat zijn ongeveer 8 spekken. Bij de aardbei-cacao zijn het er zes, omdat die wat zwaarder zijn. Ze zijn zeker niet goedkoop, maar eigenlijk moet je deze spekjes een beetje zien als een doosje luxe chocoladebonbons; en geloof me, qua smaak doen ze daar echt niet voor onder. Dit is dus ook niet iets waar je zomaar een zak van leegeet (al zou ik dat prima kunnen), maar een superlekkere luxe treat die je heel erg goed bij een kopje thee of koffie kan nemen.

Benieuwd geworden en wil je zelf ook marshmallows bestellen? Dat kan via www.streekmarkt.be!

Onder dat bedrag betaal je €5,- (in Nederland) of €4,- (in België).

Dutch Comic Con 2017

Een weekend lang vol met geweldige kostuums, toffe merchandise, gave games en heel veel popcultuur, dat was de Dutch Comic Con 2017! Ik heb me op alweer het derde editie van dit evenement kostelijk vermaakt en wil graag mijn indrukken van dit weekend met jullie delen! Later deze week volgt er nog een meer persoonlijk fotoverslag met onder andere wat ik dit weekend allemaal heb geshopt.

DCC 2017

Het is alweer een aantal jaar terug dat (in 2015) dit evenement voor het eerst werd opgezet. Ik ben vanaf dat jaar ook trouw elk jaar geweest en ik kan uit ervaring zeggen dat het ten opzichte van de vorige jaren wat mij betreft zeker is verbeterd. Dit jaar was de beursvloer uitgebreid en was er daardoor nog meer ruimte voor toffe displays, het spelen van bekende en het uitproberen van nieuwe games en zelfs om mee te doen in gametoernooien. Er waren ontzettend veel cosplayers van heel hoog niveau en het was in de piekuren schuivelen langs de kraampjes met merchandise. Sterker nog, er waren dit jaar 32.000(!) bezoekers en rondom Utrecht stonden files met hoofdletter F.

Een goed begin

Bij binnenkomst loop je tegen de stands van onder andere Star Trek en Harry Potter aan. In de Harry Potter stand waren er allerlei props te zien en waren er leerlingen van Beauxbatons om mensen te helpen bij het scoren van House Points door middel van een spelletje ballen gooien. Ook heel tof; de Star Wars stands waar je een spoedcursus lightsaber-vechten kon krijgen. De Star Trek stand werd bemand door crewmembers en stond vol met cardboard cutouts van onder andere Captain Picard en Seven of Nine.

Als je dan langs de kleine boxing-ring (waar twee robots tegen elkaar aan het vechten waren) liep, kwam je bij het deel van de hal dat was gereserveerd voor een tentoonstelling aan 3D-prints en demonstratie van verschillende 3D-printers. Daarnaast was er ook nog ruimte voor stands met tips en producten voor het maken/bouwen van cosplay en het Cosplay Repair Point, waar ze met naald en draad klaar stonden voor je onverhoopte kostuumgerelateerde ongelukjes.

Games: voor ieder wat wils

Één van de hallen van de jaarbeurs was volledig omgetoverd tot game-hal. Hier kon je de nieuwe Nintendo Switch uitproberen en kon je op de 3DS Pokémon en Yo-Kai Watch spelen. Ook was er een karaokestand en een groot scherm waar later de Smash Bro’s competitie werd gehouden. Er was zelfs ruimte voor bord- en kaartspellen en er kon op laptops Hearthstone worden gespeeld.

Erg leuk was de Middle Earth display, waar je door heen kon lopen en langs o.a. een elvenbegrafenis, Bilbo’s verjaardag, Shelob de spin en enkele undead en Uruk-Hai kwam. Achter in de zaal was een kleine ruimte ingericht voor de arcade, waar je voor 1 euro per spel verschillende arcade games kon spelen.

De experience hal

Bij binnenkomst in de experience hal werd je gegroet door een Prison Break cel waar je als gevangene op de foto kon. Ook was Henk Schiffmacher net als bij de vorige edities weer van de partij en waren er props te zien zoals de A-team bus, een Batmobile en een replica van de tank uit Rogue One.

In deze hal stonden onder andere de bekende YouTubers Pinkstylist en de Hillywood Show. Ook was er een hele hoek ingericht voor props, kostuums en karakters van Star Wars, waar je uiteraard ook mee op de foto kon. Ook was er een Jurassic Park Range Rover te vinden met dino-research props en enkele animatronische robo-dino’s. Een superleuk concept, wat helaas niet zo’n grote stand had gekregen als ik graag had gezien. Ik heb de hoop dat deze stand (volgend jaar?) net zo veel ruimte gaat krijgen als Middle Earth.

Verderop in de hal waren tafels te vinden met o.a. bekende acteurs en schrijvers, waar je (voor een fiks bedrag) handtekeningen kon halen en/of op de foto kon. Helaas waren dit vooral kleinere namen, een groot aandeel waar zowel mijn broertje als ik nog nooit van hadden gehoord. Met een prijs van 17,50 voor een entreeticket, wel 30 euro vragen voor een foto of handtekening van iemand die ergens een bijrol in heeft gespeeld vond ik (en met mij vele anderen) persoonlijk een beetje jammer.
In het midden van de zaal was een kleine dansvloer ingericht, waar een silent disco werd gehouden. Ook waren er nog wat boekenstands en eetkraampjes en was er een springkussen voor de kleintjes.

Merchandise, merchandise en… merchandise

In de dealer hal stonden rijen met kraampjes, de één nog voller dan de andere met allemaal merchandise van games, series, films, manga en anime. Voor de Funko Pop liefhebber een topdag, maar helaas voor degene die wat meer verscheidenheid in aanbod zocht; er waren heel. veel. Funko stands. Gelukkig waren er zo veel winkeltjes dat er ook genoeg andere merch te vinden was. Van actiefiguren, tot t-shirts en van replica ruimteschepen tot echte zwaarden.

Gaaf was dat er ook veel ruimte was voor de wat kleinere (deviant)artists, die hun stickers/artwork/prints op hun eigen stand konden verkopen en aanprijzen. Ook waren er dit jaar een stuk meer kraampjes met japans snoep en ander (verpakt) eten, waar zich ook lange rijen met klanten voor verzamelden. Waar we vorig jaar nog twijfelden of we in rondjes aan het lopen waren bij het zien van de zoveelste stand met dezelfde mokken, t-shirts en Funko-figuurtjes, had ik zeker wel het idee dat er dit jaar meer stands waren met verschillende producten. Als je benieuwd bent wat voor leuks ik gescoord heb, hou de blog van donderdag in de gaten!

 

Cosplay

Je kunt er (soms letterlijk!) bijna niet omheen; er zijn ontzettend veel cosplayers bij de comic con. De trend van dit jaar bleek Suicide Squad te zijn, aangezien na tien minuten binnen onze Harley Quinn-teller al op 14 stond. Er is veel verschil in de soorten cosplay. De één is duidelijk een jaar vantevoren begonnen met figuurzagen en lijmpistoolvulling inslaan, de ander heeft waarschijnlijk op AliExpress getracht zo goedkoop mogelijk een Spidermankostuum te bemachtigen. Ook waren er zat mensen die gewoon in hun normale kloffie de con kwamen bezoeken. Hoe je ook gekleed was, er hing een hele relaxte sfeer waar iedereen (in ieder geval in mijn ervaring) heel vriendelijk en open tegen elkaar was. Even poseren voor de foto is dan ook geen probleem.

Voor de echt professionele cosplayers was er ook een cosplay competition, met jury en gave prijs. Sommige mensen waren volledig in harnas, gebodypaint compleet met protheses, hadden gigantische bewegende vleugels of gaven op allerlei plekken licht; Supertof om te zien! Er liepen cosplayers die bijna niet van de karakter te onderscheiden waren!

Ruimte voor verbetering

Waar echt nog veel verbetering in te zoeken is, is in de gasten en het eten. Zoals ik eerder al aangaf waren de gasten zeker vergeleken met andere cons matig. Ze hadden wel wat ‘grotere’ acteurs weten te strikken, zoals Sean Maguire en Gates McFadden, maar gezien de gasten die andere cons in Nederland, maar ook België en Duitsland hebben weten te strikken, was van de DCC het merendeel vrij onbekend. Ook heb ik het met Henk Schiffmacher en de Hillywood show na drie keer wel een beetje gezien. Het zou leuk zijn als ze ook daarin een beetje bleven vernieuwen.

Over het eten op de Jaarbeurs ben ik absoluut niet te spreken. Nadat mijn broertje drieënhalve euro betaalde voor een klein bakje met patat dat overduidelijk te lang in oud vet heeft gelegen, werd het ons dan ook duidelijk waarom er rond twaalven massaal con-gangers bij de Starbucks bij het station waren neergedaald. Tot mijn broertje’s blijdschap bleek er later nog een patatkraam verstopt te zijn tussen de wc’s en de rokersruimte (???) waar gelukkig wel eetbare patat werd verkocht.
Het eten van de Jaarbeurs is in verhouding sowieso véél te duur voor de kwaliteit die je er voor krijgt, maar toen ik na mijn overpriced broodje kroket en flesje water voor drie euro nog steeds honger had, kon ik helaas alleen nog maar kiezen tussen een broodje beenham voor 6,50, of een mager belegde halve piadina à 6,-. All hail zelfgebrachte voorverpakte pakjes met ontbijtkoek.

Conclusie

We hebben het echt superleuk gehad en kijken zeker positief terug naar afgelopen weekend. We hebben ons op zaterdag van half één tot zes en op zondag van elf tot vier weten te vermaken. De merchandise-stands hadden meer verscheidenheid dan vorige jaren en het was leuk dat er ook veel interactief te doen was. Ondanks dat er zeker nog ruimte is voor verbetering, denk ik dat de DCC met sprongen vooruit gaat en denk ik dat ze zeker nog veel kunnen bereiken. We kijken in ieder geval erg uit naar volgend jaar!

Donderdag komt er een blogje van ons weekend (met fotoverslag!) online. Uiteraard inclusief shoplog en gave cosplayfoto’s. Lees en kijk je a.s. donderdag ook mee naar de zoektocht naar de perfecte mok, fluffy pannenkoekjes, multiplayer in je eentje en mijn ontmoeting met een dinosaurus?

Een culinaire verrassingsreis bij restaurant Senses

Hotspot in Amsterdam

Echt een super vreemd idee, omdat het voelt alsof we elkaar al veel langer kennen (ja ik weet het, typisch, maar ècht waar!), maar het is nu een jaar geleden dat mijn vriend en ik elkaar hebben ontmoet. Ter ere van deze mini-mijlpaal, heeft hij mij verrast met een heerlijk avondje uit naar deze hotspot… en wat was dat gaaf!

Ik kan me niet meer herinneren hòe restaurant Senses op mijn radar is gekomen, maar dit restaurant in Amsterdam stond al heel lang op mijn verlanglijstje om een keer te bezoeken. Heel erg gaaf dus, dat mijn vriend dit had geregeld en ik eindelijk dit restaurant mocht gaan ervaren!

Als je binnenkomt valt op dat het restaurant best wel klein is. Er is niet zo veel zitplek en ondanks dat dit een doordeweekse avond was werd het stel dat voor ons dacht een hapje te gaan eten helaas aan de deur geweigerd, omdat het restaurant vol zat met reserveringen. Voordeel hier van is wel dat er heel veel sfeer hangt en het echt knus aandoet. De bediening heeft dan ook alle tijd voor je en was super vriendelijk.

Omdat we wat te vieren hadden en als foodies toch wel heel graag the full experience wilden hebben, hebben we maar meteen voor het 6 gangen menu gekozen (want hé, als we het doen doen we het goed). Wat superleuk is, is dat dit restaurant geen menukaart heeft; Chefkok Lars Bertelsen verrast met seizoensgebonden (en waar mogelijk biologische en duurzame!) ingrediënten zijn gasten met een verrassingsmenu.

Een puzzel van eendenlever

De gerechten spreken echt al je zintuigen (senses, get it?!) aan. Buiten de geweldige smaken en bijzondere combinaties, zijn de bordjes door de kunst van food plating meteen feestjes voor het oog. Wat dacht je bijvoorbeeld van dit amuse dessert (ja, dit is bij zes gangen zèker een ding) dat er uit zag als een puzzeltje, gemaakt van onder andere eendenlever, vanille parfait, hazelnoot, artisjok en koffiekoekjes…? Een op het eerste gezicht beetje vreemde combinatie die uiteindelijk in zowel smaak als textuur verrassend goed werkte!

Als amuse kregen we ‘stokbroodjes’ gemaakt van merengue met tomaten filet americain en als voorgerecht hadden we een heerlijk stukje kreeft met ‘worteltorentjes’ waar elk een andere vulling in zat. Ik ben helaas iets te druk geweest met genieten om alle gerechten per ingrediënt te kunnen benoemen, maar geloof me, de smaken waren echt geweldig! Gelukkig hebben we de foto’s nog 😉
Alle producten die je op je bord kreeg werkten, ondanks dat ze vaak hele verschillende smaken hadden, bijzonder goed samen. Leuk was ook dat er een paar gangen tussen zaten, waar met hetzelfde product verschillende gerechtjes waren gemaakt. Zo hadden we een gerecht met drie verschillende uitvoeringen van zalm. Het meest bijzonder vond ik het stukje zalm met gepofte sushirijst… de gepofte rijst ging absoluut niet overheersen, maar had een zachte smaak en gaf een heel tof mondgevoel. Daarnaast kregen we ook nog drie ‘hapjes’ gemaakt met olijven en kaas. Deze werden uitgevoerd in de vorm van een zachte ‘druppel’, een verrassend fris schuim en een soort parmezaancrackertje met olijf er op. Heel leuk hoe je met een basis van bepaalde ingrediënten toch zulke verschillende gerechten op tafel kunt toveren (ja, toveren leek het soms echt wel)!

Culinair avontuur

Ondanks dat ik het Senses wel echt mee moet geven dat je inderdaad een exclusieve ervaring krijgt voor een relatief betaalbaar bedrag, is dat relatieve betaalbare bedrag toch wel even slikken (69,- per persoon voor zes gangen). Je kunt ook voor 39,- een drie gangenmenu bestellen, of gaan lunchen met twee gangen voor 24,-. Het was onwijs gaaf om dit een keer mee te maken, maar voor de prijs en de gedachte dat we hiervoor ook makkelijk twee keer uitgebreid bij een ‘normaal’ restaurant uit eten hadden gekund, zou ik het niet gauw nog een keer doen.

Uiteindelijk heeft ons avontuur, uiteraard wel mede door toedoen van gezellig kletsen, van zeven tot half elf geduurd. Ik ben de tel al kwijt hoe vaak we wel niet “jeetje, dit is ècht bijzonder!” hebben geroepen die avond… Ik spreek ook namens mijn vriend als ik zeg dat we echt heerlijk hebben gegeten en vooral ook onze ogen uit hebben gekeken bij de prachtig opgemaakte borden.

Plakboeken en sprinklers

Mocht je je afvragen waar mijn cadeau was, ik heb voor mijn vriend een Project Life plakboek gemaakt met foto’s van het afgelopen jaar (zie hier rechts, samen met de amuse stokbroodjes). Heel cliché heb ik die lekker midden in het restaurant met een strikje er om aan hem gegeven (we staan nu quitte op het vlak van licht ongemakkelijke restaurant-cadeautjes, want ik kreeg op aanvraag van hem een sprinkler in m’n toetje). Ik heb echt een geweldige avond gehad en kan niet wachten op ons volgende jaar (en hopelijk nog vele jaren!) samen 🙂

Wat was jouw gaafste restaurant-ervaring? Ik ben ook heel benieuwd of jullie food plating en kunstwerkjes van je diner ook zo gaaf vinden, of vinden jullie dat hele nouvelle cuisine maar vreemd?

Peijnenburg Zero% Ontbijtkoek

Eind Februari ben ik met mijn moeder naar de huishoudbeurs geweest. Het was weer supergezellig en we zijn goed geslaagd. Dit jaar kwam ik een (voor mij) nieuw product tegen waar ik erg enthousiast over ben geraakt: Peijnenburg Zero. Dit is ontbijtkoek waar geen toegevoegde suikers in zitten, wat mij betreft zonder in te leveren op smaak!

Ik vind ontbijtkoek heerlijk (met een laagje boter… mmm!), maar sinds ik er achter ben dat het eigenlijk helemaal niet zo gezond is als veel mensen denken (sterker nog, de gemiddelde ontbijtkoek bestaat voor één derde uit suiker… volgens de Consumentenbond vijf(!) suikerklontjes per plak!), heb ik het eigenlijk volledig uit mijn dieet geschrapt.

In de food & drinks hal van de huishoudbeurs staan allerlei bedrijven die (nieuwe) producten promoten. Zo ook Peijnenburg, die de Zero variant in voorverpakte repen en in voorgesneden pakken koek aan het aanprijzen was. Deze variant op ontbijtkoek wordt gezoet door middel van Xylitol; een natuurlijke suikervervanger gemaakt van berkenbomen, die je ook vaak in suikervrije kauwgom ziet. Xylitol schijnt een antibacteriële werking te hebben en verbetert je botstructuur.

Verschil met ‘normale’ ontbijtkoek

Normale ontbijtkoek wordt gemaakt met suiker, glucosestroop en fructosestroop. Mocht je de woorden glucose en fructose niet kennen… het zijn andere woorden voor: meer suiker.

Peijnenburg Zero bevat de volgende ingrediënten:
Roggebloem 39%, voedingsvezel (oligofructose), zoetstof (xylitol), water, stabilisator (glycerol), plantaardige oliën (palm, raap), rijsmiddel (natriumcarbonaat, zuurnatriumpyrofosfaat), tarwebloem, specerijen, aroma.

Per plak (30 gram) bevat 1,8 gram suiker. In verhouding: Naturel ontbijtkoek van hetzelfde merk bevat 11,9 gram suiker per plak. Bij andere merken heb ik het zelfs zien oplopen tot 14,4 gram. Mocht je nu denken: “huh? 1,8 gram? Er was toch geen suiker toegevoegd?” – Klopt. In het roggebloem zit van nature een klein beetje suiker. Helemaal honderd procent suikervrij is het dus niet, maar vergeleken met andere ontbijtkoek is dit een enorm verschil.

Normale ontbijtkoek levert je per plak zo’n 0,9 gram vezels op. Ter vergelijking; in een snee bruin brood zit ongeveer 2 gram vezels en in wit brood ongeveer hetzelfde als in de ontbijtkoek. Peijnenburg Zero bevat echter 5,5 gram vezels per plak! Vezels zijn belangrijk voor je spijsvertering en zorgen er voor dat je een vol gevoel krijgt na het eten. Met een whopping 5,5 gram vezels en 72 kcal per plak past deze koek dan ook prima in een gezonde levensstijl.

Smaak en structuur

Ondanks dat de koek dus van een hele andere samenstelling is, lijkt hij heel erg op ontbijtkoek zoals je hem kent. Hij is nog steeds even luchtig en sponzig als je gewend bent. De koek is nog wel zoet, maar de kruiden spreken de boventoon. Ik vind dit persoonlijk zelfs lekkerder dan gewone naturel ontbijtkoek. Al moet ik wel zeggen dat ik het smaakverschil echt zo minimaal mogelijk vind. Het randje is in tegenstelling tot normale ontbijtkoek wat steviger en niet zo plakkerig (een ander onderdeel van naturel ontbijtkoek waar ik niet zo’n fan van was). Ik vind de plakjes wel lekkerder dan de reepjes, omdat bij de reepjes door de vorm het randje een beetje de boventoon krijgt.

Wel even opletten…

Je zou na het eten van deze koek last van je buik kunnen krijgen. Dit komt door de grote hoeveelheid aan vezels. Als je dit niet gewend bent, kan het zijn dat je darmen op gaan spelen. Het is daarom, zeker als je weet dat je gevoelige darmen hebt, aan te raden om het eten van deze koek even op te bouwen en desnoods te beginnen met een half plakje. Overmatige consumptie van xylitol kan leiden tot darmklachten, maar in ‘normale’ porties zou het eten van deze koek geen probleem moeten zijn. Ik zag in online reviews heel veel dat mensen ze daarom niet meer aten, maar ze wel lekker vonden – daar moet je dus gewoon langzaam even aan wennen!

Prijs

De adviesprijs voor een koek van 475 gram is €2,29 en €1,59 voor 275g. Ik heb de Zero 475g bij de Jumbo gezien voor €1,96. De naturel ontbijtkoek van Peijnenburg kost daar €1,48 voor 475g. Daar zit dus een licht prijsverschil in. Natuurlijk kun je ook huismerk krijgen voor 1,29… dan zijn ze in vergelijking wel weer duur.

Snelle Jelle heeft ook een lijn zonder toegevoegde suiker met dezelfde voedingswaarden voor dezelfde prijs, maar die verkopen ze in ieder geval bij mij in de supermarkt alleen in portieverpakkingen van zes of vier stuks. Deze heb ik nog niet geproefd, dus ik kan hier qua smaak nog geen oordeel over geven, maar mocht jij ze allebei hebben geprobeerd: Ik hoor je oordeel graag!

Conclusie

Dit product gaat vanaf nu zèker standaard in mijn voorraadkast! Dit is een superlekker tussendoortje, waar je je absoluut niet schuldig over hoeft te voelen. Sterker nog, in 2015 heeft Peijnenburg Zero de prijs voor gezondste tussendoortje ontvangen van de consumentenbond! Ik vind het geweldig dat ik nu gewoon weer ontbijtkoek kan ‘snoepen’ en de repen in portieverpakking zijn hartstikke handig om mee te nemen. Ik ben al aan mijn tweede pak begonnen en de reepjes liggen nu standaard bij mijn bureau op mijn werk. Ik ben fan!

Dit artikel is niet geschreven in samenwerking met Peijnenburg, ik vind het gewoon een heel tof product dat ik graag met jullie wilde delen 🙂

Bronnen: mens-en-gezondheid.infonu.nl, consumentenbond.nl, peijnenburg.nl

Review: Paaseitjes van de Jumbo

Pasen is pas in April, maar de eerste paaseieren zijn al weken terug gelokaliseerd! Ik kwam vandaag bijzondere paaseitjes tegen bij de Jumbo. Ik besloot de volgende drie smaken mee te nemen: Extra puur, wit praliné en karamel zeezout. Ik heb ze alledrie geprobeerd!
Extra puur is massief van binnen, wat op zich al een pluspunt is (niets zo teleurstellend als er achter komen dat je chocola voor de helft lucht is). Ik was bang dat deze ‘romig’ puur zouden zijn, maar deze heeft een goede pure chocoladesmaak en is echt heel lekker!

Wit praliné is mijn favoriet. Ik hou eigenlijk niet van witte chocolade, maar in combinatie met pralinécreme kan ik het niet weerstaan. De eitjes zijn lekker zoet en hebben een goeie verhouding aan vulling.

Karamel zeezout vond ik wat tegenvallen. Ik ben normaal zeker fan van deze combinatie (joehoe! Tony’s repen!), maar het eitje bevat wat mij betreft te veel van de vloeibare kern van karamel ten opzichte van de chocola. Hij is me ook net iets te zoet. Ik proef ook de zeezout er niet helemaal uit, maar vooral veel karamel.